İşinizdə irəliləmək istəyirsinizsə, işə vaxtinda getməyin. Əsla! II

Yəqin ki, kiminsə sizi məsuliyyətsiz, qeyri-peşəkar, intizamsız kimi dəyərləndirməsini istəməzsiniz. Deyə bilərsiniz ki, başqalarının mənim haqqımda fikirləri vecimə deyil: Kim nə düşünürsə, düşünsün, nə deyirsə, desin – öz işidir.
Bu belə olsa da, bunun sizin davranışınıza təsir etdiyini artıq bilirsiniz. Siz əhəmiyyət verməyə bilərsiniz, amma bu özünü sizdən asılı olmadan göstərir. Əsla demirəm ki, başqalarının haqqımızda mütləq yaxşı düşünməsi xatirinə işləməliyik. Onda bu, insan ömrünün israfı demək olar.
Burada çox incə bir xətt var: biz əhəmiyyət verməyə bilərik, amma bu, təsirdən kənarda qalmaq da mümkün deyil.
Bu zaman etdiklərinizin əsas məqsədi digərlərinin haqqınızda yaxşı düşünməsi yox, özü özünüzə hörmət və özü özünüzə verdiyiniz dəyərdir. Güclü bir xarakter formalaşdırmaqdır.
Özümüzə hörmət etdiyimiz üçün, bu şüuraltı dəyərləndirmələrin bizim gələcəyimizə mənfi təsirinin qarşısını almaq üçün, layıq olduqlarımızı əldə etmək üçün, ətrafdakıların bizim haqqımızda mənfi qənaətlərini aradan çıxarmalıyıq. Bunu etməyin bir yolu ən azı beş dəqiqə əvvəl ofisdə olmaq vərdişini özümüzdə formalaşdırmaqdır.
Yəni, işə, əsla, vaxtında getməməliyik. Belə bir məqsədimiz olmamalıdır. Ən azı beş dəqiqə əvvəl ofisdə olmaq vərdişi olmalıdır qaydamız.
Bunu edə bilmək üçün, qeyri-adi istedad, dərin bilik və təfəkkür, fövqəltəbii güclər, beynəlxalq dərəcəli sertifikatlar və s. lazım deyil. Hər birimizin edə biləcəyi bir şeydir.
Şirkətinizi, müdirinizi, işinizi sevməyə bilərsiniz, amma, bunların bu vərdişin həyatınızda kök salıb, daha yaxşı iş tapmaq ehtimalınızı hər gün bir neçə % daha azaltmasına izacə verməyin. Bunu özünüz üçün edin. Hər formalaşdırdığımız müsbət bir vərdişin yan təsirlərinin nə dərəcədə önəmli olduğunu da bilirsiniz.
Yəni, bu sadə dəyişikliklə ətrafdakı insanların haqqınızda qənaətlərinə təsir edəcəksiniz və onların dəyişən qənaətləri isə sizin işinizin gələcək nəticələrinizə.
Özünüzü necə gördüyünüzə, özünüzə olan hörmətinizə. Yəqin ki, bütün bunların hansı nəticələr verəcəyini təxmin edirsiniz. Odur ki, bir-bir saymayacağam.
5 dəqiqədə gələcəyimizi yaxşı mənada dəyişə bilərik. Bunu niyə də etməyək axı?!
İşiniz üçün etmək istəməsiniz də, özünüz üçün edin. Gələcəyiniz üçün. Seçimlərininizin, imkanlarınızın sayını artırmaq üçün. Seçilən yox, seçən olmaq zövqünü yaşamaq üçün.

İşinizdə irəliləmək istəyirsinizsə, işə vaxtinda getməyin! Əsla!

Bir sualla başlayaq:
Mütəmadi olaraq işə gecikən insan haqqında fikriniz, hissləriniz necədir?
Bu şəxsin işində irəliləməsi (maaş artımı, vəzifədə yüksəliş), güclü bir imic yaratması mümkündürmü?

Bəs siz özünüz işə gecikdikdə günə necə başlayırsınız? Beyninizdə hansı fikirlər sürətlə cərəyan edir? Özünüzü necə hiss edirsiniz? Günə belə düşüncələr və hisslərlə başlamağı sevirsinizmi? Bu, gün ərzində məhsuldarlığınıza və rəhbərliklə münasibətinizə necə təsir göstərir?

Bu sualların cavablarını yaxşı bilirik. Məhz buna görə işə vaxtında getməyi əsla planlaşdırmamalıyıq. Hədəfimiz bu olmamalıdır.
Hədəfimiz ən azı beş dəqiqə tez artıq ofisdə, otağımızda, işə başlamış olmaq olmalıdır.
Niyə? Bunun bir neçə səbəbi var…

Birinci səbəb budur ki, biz belə vərdişi özümüzdə formalaşdırmasaq, illərlə layiq olduğumuzun azı ilə kifayətlənməyimizlə nəticələnəcək, özümüzün və başqalarının bizə olan inamını, hörmətini sarsıdacaq. Vəziyyət, dəyişmədən uzun müddət davam edərsə, o bizə ikinci “mən” olacaq. Bu andan dəyişdirməyi heç düşünməyəcəyik. Çünki belə bir insan olduğumuzu qəbul edəcək, bu səhf qənaətimizə təslim olacağıq. İcazə verəcəyik ki, həyatımızı o, idarə etsin.

Gəlin 1960-cı ilə gedək. Həmin il mənim də təhsil aldığım (2014) Berkeley Kaliforniya Universitetində professor Robert Rosental bir insanın başqasından gözlədiklərinin o insanın davranışına necə təsir etdiyi ilə maraqlanmağa və bu mövzunu araşdırmağa başlamışdı.

Bu tədqiqatda Professor Rosentalı heyran etmiş bir incəlik var idi. Biz də bunu nəzərdən qaçırmamalı və bunu xeyrimizə istifadə etməliyik. Professorun bu kəşfindən istifadə edərək, ətrafımızdakı insanların, xüsusilə də, həyatımızda önəmli olan insanların bizim haqqımızda qənaətlərini və gözləmələrini xeyrimizə dəyişəcəyik.

Bu kəşf bizim alqoritmin əsası olacaq. İşləyib hazırlayacağımız alqoritmlə gözlə görünməyən və ələ götürülə bilməyən haqqımızda mənfi qənaətlərı bir-bir sıradan çıxaracağıq. Amma bunu başqaları tərəfindən bəyənilmək, sevilmək üçün deyil, sadəcə özümüz üçün edəcəyik. Maraqlısı budur ki, biz bunu özümüz üçün etsək də, bunun kənar təsirləri olacaq – başqalarının rəğbəti, hörməti, müsbət münasibəti və s.
Kənar təsirlər sadəcə kənar təsirlərdir, mərkəzdə özümüzük, özümüzə verdiyimiz dəyər və gələcək barədə arzularımız, planlarımızdır.

Əvvəlcə professor Rosentalı heyran etmiş məqamı açıqlayacağam. Sonra isə bunu xeyrimizə dəyişməyin alqoritmini və ondan necə istifadə edəcəyimizi.
Professor Rosentalı gözləmələrin (bir insanın başqasının davranışı ilə bağlı gözləmələrinin) öz-özünü reallaşdıran bir “cadu” kimi təzahürü cəlb etmişdi.
Bunun bütün hallarda belə olacağını demək çətindir.

Lakin bizim davranışımızın formalaşmasında nəyi və necə edib etməyəcəyimizi müəyyənləşdirən ən güclü amillərdən biri, həyatımızda bizim üçün önəmli olan insanların gözləmələri (expectations) olur.

Ən başlıcası: bu bir çox hallarda şüuraltı baş verir, biz bunu heç duymuruq yəni. Bu isə yetərli səbəbdir ki, bunun üzərində düşünək, işləyək və başlı-başına buraxmayaq. Fərqində olmadığımız, amma fərqinə varıb dəyişdirə biləcəyimiz bir amilin şəxsi və professional həyatımızı iradəmizin ziddinə məhvə aparmasına niyə yol verməliyik axı?

Onda, başlayaq…
(davamı növbəti yazıda)

W. Buffet şəxsi pilotuna hədəf seçməyi bucür öyrətdi. 25-5 Metodu!

Diqqətimizin saysız hesabsız, bizə maraqlı gələn app-lar, oyunlar, sosial media hesablarımız,  var-dövlət gətirəcəyəni eşitdiyimiz ideyalar, startup qurma xəyallarımız kimi bir çox meyarlar tərəfindən ciddi hücuma məruz qaldığı bu günlərdə, bu mesajı diqqətlə oxumaq və təkidlə tətbiq etmək çiddi bir fərqlə üstünlük qazandıracaqdır bizə.
Bugünün ən dəyərli veriləni, ən önəmli resursumuz diqqətimiz, cəmləşməyi bacarmağımızdır. Bunu qoruyub düzgün istifadə edə bilsək, zəmanəmizin uğurlularından, xoşbəxtlərindən olarıq. Əks təqdirdə isə, ömrümüzü gözləri uzaqlaşan hədəflərə zillənmiş,  “Kaş ki”-lərlə yaşayan, həsrət çəkən Diqqət İqtisadiyyatının qurbanları kimi başa vurarıq.

İlk öncə, bu yazıda vermək istədiyim mesajın tam anlaşılmasını təmin etmək üçün iki sizə sualım var:.
1. Son bir il ərzində qarşınıza hansı hədəfləri qoyduğunuzu, hansı layihələrdə iştirak etdiyinizi, və iştirak etmək istədiyiniz neçəsində bunun alınmadığını yadınıza salın. Hansı sahələrlə maraqlanırsınız? Hansı sahəyə keçsəniz, daha çox pul qazanacağınızı və mənən də məmnun olacağınızı düşünürsünüz?
2. Bir qədər fərqli bir sual: Son 3-5 il üzərində işlədiyiniz layihə, əldə etmək istədiyiniz, çatmaq istədiyiniz bir hədəf varmı? Burada “son 3-5 il” dedikdə, fasiləsiz, həftələrlə, aylarla hansısa bir ideyanı reallaşdırmaq üçün əmək sərf etdiyiniz bir dövrü nəzərdə tuturam. Bir müddət üzərində işləyib, sonra başqa işlərlə məşğul olduğunuz, təkrar başladığınız, beləcə keçirdiyiniz 3-5 illik dövrü yox.
Başlayıb, fasilə vermədən, hər gün, həftələrlə, aylarla üzərində işlədiyiniz nəsə olubmu? Ondan ayrılmadan, diqqətinizin dağılmasına, cəmləşmək (fokus/konsantrasya) bacarığınızın pozulmasına imkan vermədən üzərində işlədiyiniz bir layihə, çatmaq arzusunda yaşadığınız hədəf, məqsəd olubmu?
Bunu bacaran adam çox azdır. Əgər bacarmısınızsa, həyatınızda bir zaman çox arzuladığınız nəyisə artıq reallaşdırmış olduğunuzu düşünürəm. Əgər bacarmamasınızsa, onda, yəqin ki, fikrinizdə müxtəlif, həyacanlandırıcı xəyallarla, sizə sərvət gətirəcəyini düşündüyünüz niyyətlərlə hələ də yaşayırsınız.
Qarşıya bir hədəf qoymaq və bu hədəf naminə fasiləsiz çalıaşmaq, mübarizə aparmaq və müvafiq nəticə əldə edənə qədər dayanmamaq, zəfərin, qalibiyyətin gözardı edə bilməyəcəyimiz ən qədim qaydalarıdır.
“Bunun Baffetin pilotuna olan məsləhəti ilə əlaqəsi nədir?” deyə soruşursuz yəqin və indi bunu da açıqlayım.
Bir gün Baffet Stiv adlı şəxsi pilotuna “Hələ də mənimlə işləməyin, işimi, üzərimə düşəni düzgün etmədiyimi deyir mənə. Hazırda sənin öz hədəflərini, xəyallarını izləməyin, onlar üçün işləməyin lazımdır.”
Bu barədə ona kömək etmək üçün Baffet pilotuna onun həyatda etmək istədiyi ən önəmli 25 şeyi yazmağı tapşırır. Sonra isə ondan siyahıdakı 25 hədəfdən daha vacib olan beşini seçməsini istəyir.
Bu mərhələ tamamlanandan sonra Baffet: “Yerdə qalan 20 hədəfi nə edəcəksən? Bunlarla bağlı planın nədir?” deyə soruşur. Stivin cavabı belə olur: “Ən vacib 5-lik üzərində cəmləşəcəklərimdir, yerdə qalan 20 hədəfə gəlincə, bu beş əsas hədəfimə yaxınlaşdıqda, onlarla da məşğul olacağam, onları da reallaşdırmaq üçün çalışacağam.”
Burada cənab Baffet ciddiləşir və deyir: “Stiv, səhf anladın, fikrimi almadın. Siyahıda dairəyə almadığın şeylər “nə olursa olsun qarşısı alınmalılar” siyahısıdır. Nə olursa-olsun, əsas 5 hədəfində uğurlu olmayana qədər, bunlara diqqət yetirməyəcəksən. 5-likdə cəmləşəcəksən, bunlarla məşğul olmayacaqsan.”
Yəqin ki, artıq bu yazının məqsədi olan əsas fikri anladınız?!
İlk sətrlərdə vurğuladığım kimi ən önəmli və üzərində təsir gücümüz olan resurslarımızdan biri diqqətimizdir, cəmləşmək bacarığımızdır. Bunu düzgün idarə edə bilsək, bundan istifadədə mümkün qədər strateji, uzaqgörən olsaq, xəyallarımızı həyata keçirmək şansımızı artırmış olarıq.
Bu yanaşmanı belə bir sadə riyazı düsturla da ifadə edə bilərik:
Az sayda hədəf üzərində uzun müddətə əsaslı surətdə cəmləşmiş, strateji uzaqgörənliklə istifadə olunmuş diqqət = reallaşmış xəyallar
Bəlkə siz də Stiv kimi edəsiniz? Yəni reallaşdırmaq, əldə etmək istədiyiniz 25 hədəfinizin siyahısını tutun, daha sonra, bunların arasından reallaşdıracağınız təqdirdə sizin üçün böyük nəticələri olacaq əsas beş hədəfi seçin.
Bundan sonra var gücünüzlə, diqqətinizlə, cəmləşmək bacarığınızla həmin hədəflərə çatmaq üçün çalışmağa başlayın.
Unutmayın, əvvəlki yazıda (S. Jobs bu tövsiyəni sizə versəydi nələrə “YOX” deyərdiniz?) da vurğuladığım kimi, həmişə ayıq-sayıq olmaq vacibdir. Bizə maraqlı görünəcək, bizi bu ən önəmli hədəflərdən yayındıracaq yeni və dəfən-dəfən qarşımıza çıxacaq imkanlara, fürsətlərə, əla ideyalara və layihələrə “YOX” deməliyik ki, seçdiyimiz beş hədəfə ömrümüz başa çatmamış çataq.
Dahi Nizamı dediyi kimi,
“Mahir bir palançı olsa da insan,
Yaxşıdır yarımçıq papaqçılıqdan”
Bir çox fərqli sahədə nələrisə bilməkdənsə, az sayda işin “ƏN”i, superstarı olmağa niyə də hədəflənməyəsiniz?

 

 

 

S. Jobs bu tövsiyəni NIKE-ın CEO-su Mark Parkerə deyil də, sizə versəydi nələrə “YOX” deyərdiniz?

Mark Parker NIKE şirkətində CEO olaraq yeni işə başladığı günlərdə, Steve Jobs-a zəng vurub yeni vəzifəsində uğurlu olmasına kömək edəcək hansı məsləhətləri verə biləcəyini soruşur. Steve Jobs ilk öncə Marka heç bir məsləhətə ehtiyyacı olmadığını və yeni vəzifəsində böyük uğurlara imza atacağına inandığını deyir. Amma, biraz sonra, əslində demək istədiyim bir məsələ var “NIKE-ın çox əla məhsulları var. Bu sahədə dünyadakı ən mükəmməl məhsullar sizə aiddir. Amma, eyni zamanda çox bərbad məhsullarınız da var. Bu bərbat məhsulları yox et və sadəcə əla olan məhsullarınız üzərində fokuslaş.”
Steve Jobs, Apple şirkətinin uğurunu da, bənzər bir cavabı ilə izah etmişdi. Yəni, ondan uğurun sirrini soruşduqlarında, “Biz üzərində işlədiyimiz layihələrdən, məhsullardan daha çox, “YOX” dediyimiz layihələr və məhsullara görə öyünür, fəxr edirik. Uğurumuzun sirri də budur.” deyə cavab vermişdi.

İndi çox məşğulsunuzsa, etmək istədiyiniz işlər üçün vaxt tapa bilmirsinizsə o zaman oturun düşünün. Təsəvvür edin ki, cənab Jobs sizə bu məsləhəti vermişdi. O zaman, nələri artıq ləğv edərdiniz? Hansı layihələri sonlandırardınız? Nələrə artıq vaxtınızı ayırmaz və YOX deyərdiniz?
Və ən əsası, intensiv olaraq üzərində fokuslaşacağınız nə olardı?
Bu elə bir layihə olmalıdır ki, onu reallaşdırdığınızda həyatınızda sadəcə az fərqlə müsbət ədyişiklik görməyəcəksiniz, satışlar biraz daha yaxşı olmayacaq, gəlirlər biraz daha artmayacaq. Bunu başlasanız və bitirsəniz nəticəsi gözqamaşdırıcı olacaq. Uzun müddət təsiri qalacaq həyatınızda. Sizi onunla tanıyacaqlar. Siz “ƏN” olacaqsınız bu sahədə.
Yəni o sahədən, məhsuldan, xidmətdən söhbət açıldığı anda paralel olaraq sizin adınız gələcək hərkəsin ağlına. Sinonimi olacaqsınız bir növü o sahənin.

Burada önəmli olan başqa mühim bir nüans da odur ki, əslində prestijli universitetlərdən məzun olmaya bilərsiniz, çox əla iş təcrübəniz, əlaqələriniz olmaya bilər, öhdəlikləriniz çox vaxtınız yetərsiz görsənə bilər. Amma, bunlar əslində problem deyil. Məsələ bizim intensiv, disiplinli və çox az sayda hədəflər üzərində fokuslaşmamağımızdır. Bir anda, bir çox layihə üzərində işləyir olmağımızdır.
Düşün və indi qərar ver: Hansı məşğul olduğun, vaxtını ayırdığın, uğrunda zəhmət çəkib, əmək sərf etdiyin bərbad layihələri ləğv etməli, nələrə artıq yox deməli və bütün qüdrətinlə nələr üzərində işləməyə başlamalı və tamamlayana qədər də, davam etməlisən?

Hansı işin, sahənin, məhsulun Apple-ı, vəya Nike-ı olacaqsan?

 

P.S. Bu bloqu izləyənlər üçün bir sürpriz hazırladım. Bir növ həm oxuyub, özünü inkişafda maraqlı olduğunuz üçün təbrik etmək məqsədilə. Həm də, bloqu izlədiyiniz üçün təşəkkür etmək məqsədi ilə. Sürprizi də, yazının ən sonunda açıqlayıram çünki, sadəcə sona qədər oxuyanlar faydalansın istədim. 

Sürpriz budur:

“Elit Məhsuldarlıq” fərdi kouçinq proqramında endirimli olaraq iştirak etmək  imkanını verirəm. Maraqlanırsınıza email yazmaqla bildirə bilərsiniz və emailinizi aldıqdan sonra daha ətraflı məlumat alacaqsınız.

email: valiyevcoachinglobal@gmail.com

P.S.S. Bu məlumatı başqa yerlərdə və şəxslərlə paylaşmamağınızı xaiş edirəm. Çünki sadəcə bloqun izləyiciləri üçündür.

 

“ƏN” lərin Ortaq Sirri MEB.

MEB uğur düsturları adlandırdığım qısaltmalardan biridir. MEB nə deməkdir?
M: Maksimum E: Elastiklik B: Bacarığı deməkdir. Siz əgər böyük uğurlar qazanmış insanlardan soruşsanız ki, sizing uğurlu olmağınızda ən çox hansı xüsusiyyətiniz sizə köməklik edibdir. Onların hər biri mütləq sadalayacaqları xüsusiyyətlər arasında MEB-i də əlavə edəcəklər. Onlar bunu əlbətdəki, MEB kimi adlandırmır, nədəki MEB mənim ixtiram deyil.
Mən sadəcə bunu daha yaxşı yadda qalması, və maraqlı olması baxımından bu formada işlədirəm. Onlar mütləq sizə deyəcəklər ki, əsas səbəblərdən biri o oldu ki, mən fərqi yoxdur neçə dəfələrnən məğlub oldum, uğursuzluğa uğradım amma əsla və əsla vazkeçmədim. Dönmədim çıxdığım yoldan. Hər dəfə uğursuz olduqda cəhdlərimi sonlandırmağı və başqa hədəflər arxasınca getməyi yox, məni hədəfimə aparacaq başqa metodlar, vasitələr tapmağı seçdim.
Həyatda uğursuzluq yaşamayan, məğlubiyyəti dadmayan insan yoxdur. Həm ciddi nəaliyyətlərə imza atmış insanlar, həm orta səviyyədə uğurlu olanlar, həm də uğursuz insanlar hər kəs dəfələrnən uğursuzluq yaşayırlar. Uğurlu insanları da uğursuzlardan ayıran əsas fərqlərdən biri də məhz bu uğursuzluqlar ard-arda gəldikdə onların bunu özlərində necə şərh etdikləri və buna necə reaksiya verdikləri olubdur.
Bir qrup insanlar uğursuz olduğu an da bacarıqsız, istedad baxımından digərlərindən zəif olduğunu və gəlcəkdədə, heç nəyin dəyişməyəcəyini və uğursuzluğun, arzulamadığı bir həyat yaşamanın alın yazısı olduğunu qəbul edir. Bundan sonar isə həyatını tamamilə kənar təsirlərin kontrolunda yaşayır. Özünə aid olmayan bir həyatı yaşayır, buna mənim həyatım deyərək həm də. Başqa bir qrup insanlar da varki, bunlar üçün uğursuzluq həyatın hava su kimi lazımlı ingridentidir.
Bu insanlar MEB-i öz həyatlarına tədbiq edən insanlardır. MEB-i özündə formalaşdırmayan insanlar ciddi uğurlara da imza ata bilməzlər. Çünki vazkeçmək uğursuz insanların xüsusiyyətləridir. Qaliblər adətən, vazkeçməyənlərdir . Kənardan insanlar, şanslıdır, bəxti yaxşı gətirir, day-dayı var və s. kimi əsassız səbəblərə bağlayırlar onların nəaliyyətlərini amma, əksəriyyətin görmədiyi acı təcrübələr, ağır çətinliklər, ümidləri öldürən uğursuz nəticələr dayanır adətən onların göz qamaşdırıcı qalibiyyətlərinin arxasında.
Əgər zehnin ekranlarında seyretdiyin xəyallarını reallaşdırmaq isdəyirsənsə MEB-i özündə formalaşdırmalısan. Çıxacağın yolda çətinliklər, uğursuzluqlar, problemlər olacaqsa,sənin də MEB-in olacaq. Bir çox dəfə böyük inamla belə olsa atdığın addım uğursuzluqnan nəticələnəcək və bu dəfələrlə təkrar olunacaq amma, səndə MEB olduqdan sonar bunlar səni yolundan döndərməyəcək əksinə daha da gücləndirəcək. Hər məğlubiyyətdən bir çox dərslər öyrənəcəksən. Bu öyrəniklərinlə də, gün keçdikcə daha müdrik və daha uğurlu olacaqsan.
Etdiyin cəhd alınmadıqda durub düşünəcəksən, yeni yolla raxtaracaqsan, gah yeriyəcəksən, bəzən qaçacaqsan, bəzən daha ağır əmək sərf edəcəksən, bəzən sadəcə dayanıb dua edəcəksən və bir müddət gözləyəcəksən amma, əsla vazkeçməyəcəksən. Su axan bir yerdə suyun qarşısına nəisə bir əşya at və izlə. Su ilk öncə toplanacaq bir yerdə və daha sonar isə o əşyanın ya sağından, ya solundan, ya da ondan daha çox olub büstündən axmağa davam edəcək. Uğursuzluq sənə “alınmır vazkeç” demir, bacararsan amma başqa cür və yenidən cəhd et deyir. Bruce Lee də bunu nəzərdə tutmurdumu “Su Kimi ol Dostum” deyərkən?!
Su Kimi Ol dostum, DURDURULAMAZ OL!

Ayna-Ayna Söyləmə Mənə! Güzgüdə Görə Bilmədiklərimizdir Səbəb.

Çox məşhur bir deyim var. Hnası ki, uğursuzluqlarımızın səbəbini tapmaq üçün ən ideal metod olaraq təklif olunur tez-tez. O da budur ki, bir problem varsa, güzgüyə bax səbəbkarı orada görəcəksən. Bu doğru olmaqla yanaşı, bir çox hallarda çox təhlükəlidir. Çünki, bu tövsiyyənin əsas mesajı budur ki, həyatındakı bütün mənfiliklər üçün sadəcə özünü günahlandır. Bu məsləhətin faydası olduğu kimi, həm də, çox təhlükəlidir. SƏbəb  isə, bunu edən insanların özlərini günahlandırmaları, tənqid etmələridir.

Bir çox hallarda da, bu günahlandırmalar özünü dəyərsiz hiss etməyə, bacarıqlar, istedadlar və bilik baxımından özünü digərlərindən aşağı, geridə görməyə və zamanla bir daha cəhd etməməyə səbəb olur. Yəni, çətinliklər qarşısında təslimiyyət bayrağını qaldırmış olaraq keçəcək və bitəcək, israf olunmuş bir ömrə.

Amma, biz yanaşmamızı dəyişsək və təkrar uğursuz olmadan qorxmasaq bu tələyə düşməyəcəyik. Uğursuz olduğumuzda bunun təkrarlanmaması üçün, sadəcə güzgüdə gördüklərimizlə kifayətlənməyəcəyik. Yəni, daha sistematik, disiplinli və soyuqqanlı bir şəkildə analiz edəcəyik ədlə etdiyimiz nəticələri. Bu analizlər zamanı isə, faktlara baxacağıq sadəcə. İlk olaraq lazımlı bütün datanı toplayıb bundan sonra səbəbin axtarışına başlayacağıq. Yəni, sadəcə özümüzü günahlandırmaqla yetinəcək qədər saf olmayacağıq.

Diqqətlə sorğulayacağıq uğursuzluğumuz,

a) yetəri qədər bilik sahibi olmamağımızdan.
b) istifadə etdiyimiz metodlardan.
c) strategiyamızdan.
d) təyin etdiyimiz son tarixin realist olmamasından.
c) enerji səviyyəmizin yetərli qədər yüksək olmamasından.
d) köhnə vərdişlərimizdən.
e) diqqətimizi idarə etməməkdən.

və ya başqa bir və ya, bir neçə səbəbdənmi oldu?

Səbəb/lər  ilk ağlımıza gələnlər olmayacaqdır. Bunun üçün də, hisslərimizin zehnimizi buludlaşdırmasına izin vermədən labaratoriyadakı bir elm adamı kimi nəticələrimiz üzərində sorğulamalar etməliyik.

Biz əgər məğlubiyyətlərimizə bucür yanaşsaq , və yenidən cəhd edib hər arzuolunmaz nəticədən sonra sadəcə özümüzü günahlandırmaqla kifayətlənməsək. Daha çox vaxt alan, disiplin tələb edən, şikayətlənməyi, deyinməyi bizə qadağan edən bu metodu tədbiq etsək, o zaman daima yeni cavablar tapcağıq. Bu tapacağımız cavablar vasitəsilə də, növbəti mərhələyə yüksələcəyik və bu proses durmadan təkrarlanacaq. Yəni, davamlı olaraq MÖHTƏŞƏMLİYİMİZƏ doğru səyahət halında olacağıq.

Bunun üçün də, əsla güzgüdə gördüklərimizlə kifayətlənməyəcəyik. Güzgüdə görə bilmədiklərinizi tapmağa və onlar üzərində işləməyə çalışacağıq.

Edə biləcəklərimiz Edisonun dediyi kimi, gördüyümüz, şahid olduğumuz halda öz ağlımızı belə təəccübə salacaq qədər böyükdür. Bunu reallaşdıra bilmənin yolu da, ən versiyamızın səhnəyə çıxmasıdır.
Möhtəşəmliyimizə söz haqqı verilməsi labüddür. Və möhtəşəm bizim arenaya çıxması isə sonugəlməyən bir prosesdir. Limitimiz bizə məchuldur. Əldə etmiş olduqlarımız, edə biləcəklərimizə müqayisə bilə edilməyəcək qədər cılızdır. Cılız nəticələrlə öyünmək isə hisslərinə qapılmaq, bir uşaq kimi baxmaqdır həyata.

Sizin də, artıq möhtəşəmliyinizin sədasını duymaq üçün səbirsizləndiyinizi bilirəm. Bunun üçün də, artıq qorxmayın uğursuzluqlardan. Və kifayətlənməyin güzgüdə gördüklərinizlə. Bundan sonra güzgüdə görə bilmədiklərinizi görməkdir hədəf. Və təkrar – təkrar test etmək, yoxlamaq, cəhd etməkdir. Burada da, qalmamaq. Bunların hər birindən öyrənməkdir.

Yanıltmac kimi olacaq amma, yazmalıyam bunu.

Çox darıxıb sizin üçün, möhtəşəm siz.

Sizcədə, bu möhtəşəm görüş üçün gecikmirsinizmi?

 

 

 

Elon Musk sizi imtahan etsəydi nəticə necə olardı?

Dünən, Elon Musk haqqında yazılmış bir kitabı oxuyub bitirdim.

Kitabdan çox şey öyrəndim. Hələdə, məni düşündürən cümlələr zehnimdə səyahət etmədkdədir. Amma, bu yazıda onların hər birini tək-tək paylaşmayacağam. Sadəcə kitabı oxuyarkən, bir an, durub düşünməyimə səbəb olan, məni heyrətə salan paraqraflardan birində yazılanlar haqqında olacaq bu yazım. Bu paraqrafda, Elon Muskla bir müddət dostluğu olmuş bir xanımın, bir gecə telefonda söhbət edərkən Muskın haqqında danışdığı bir arzusu ilə bağlı anlatdığı xatirəsidir. Bu arzu, özündə nəhəng uğurlara imza atmağın, hansısa bir sahədə/sahələrdə inqilabi yeniliklər edə bilmənin sirrini gizlədibdir.

Haqqında danışdığım bu paraqrafdakı xatırəni anladan xanım Christiedir.
İlk tanışlıqları Muskın ad günü qonaqlığında olmuşdu.
Bu  tanışlıqlarından sonra, uzun müddət fərqli vaxtlarda telefonla əlaqə saxladıqlarını, Muskla söhbətlərinin çox maraqlı olduğunu, hətta bir gecə telefonda Muskın ona dedikləri haqqında, “həyatımdakı ən qeyri adi anlardan, təcrübələrdən biri idi” deyə anladır Christie. Məhz dediyim o sirr də, o gecə Muskın Christi ilə paylaşdığı bu cümlələrdə idi.

Cümlələr belə idi: “Yemək yemədən yaşamağın bir yolunu tapa bilsəydim, daha çox işləyə bilərdirm. Kaş, lazımlı qidaları , yemək üçün oturmağa ehtiyac qalmayacaq şəkildə  qəbul etmənin bir yolu olardı.”

Yəni qısacası, Musk arzu edirdiki evdə, restoranda oturub yemək yemək üçün vaxt sərf etməsin, amma yenədə hansısa yolla ehtiyacı olan qidaları qəbul etmənin bir yolunu tapsın. Bununla da, yemək yeməyə sərf edəcəyi vaxtı, işə, işləməyə sərf etsin. 🙂

Burada mənim diqqətimi çəkən bir nüans var. O da, Muskın daha o vaxtlardan işləməyə, əməyə qarşı olan arzusu, istəyidir. Bu niyə diqqətimi çəkdi? Niyə bu haqda yazmağa qərar verdim?
Çünki, hazırda uğurun, qalibiyyətin, zəvəfərin sirrlərini, fəlsəfəsini, qızıl qaydalarını öyrətdiyini vəd edən bir çox məşhur mütəxəssislərin, kouçların, təlimçilərin və onların kitablarının, məqalələrinin dedikləri kimi, pozitiv düşüncə, oturub xəyallar qurma, kainatın kömək etməsini ümid etmə. Qlaktiklara mesajlar göndərmə. Öz-özünə müsbət təlqinlərlə mesajlar vermə və.s kimi fərqli metodlar çox dəbdədir.

Amma, real iş, əmək, zəhmət, icraat olmadan.
İnsanın hədəfi uğurunda mübarizə zamanı sərf etməli olduğu QTG (Qan + Tər + Gözyaşı) -ni gözardı edərəkdən böyük uğurlar qazanacağını düşünmək, inanmaq və bu fəlsəfə ilə yaşamaq uğura deyil, möhtəşəm uğursuzluqlara aparan bir yoldur..

Yuxarıda yazdıqlarımın da, faydaları var əlbətdə ki, amma işləməyə həvəs olmadıqdan sonra. Əmək sərf etməkdə könülsüzlük olduğu halda. Yorulmaq narahat etdikdən sonra. Mübarizə zamanı yaşayacağı krizisləri anormal qəbul etmə, həyatı ədalətsizliklə suçlamaqla.  Tər tökmədən, əngəlləri tərpətməyi arzulamaqla ciddi uğrular qazanmaq xoş və saf bir xəyaldan başqa bir şey deyildir.

Bunun üçün də, indi özümüzdən soruşaq və cavab verək.

1. Uğurlu olmağımı nəyə və nələrə bağlayıram?
2. Oturub pozitiv xəyallar qurmağımı daha çox istəyirəm, yoxsa qollarımı çirmələyib işə başlamağımı?
3. Zəhmət çəkmək, əmək sərf etmək, yorulmaq məni qorxudur, narahat edir, yoxsa gündəlik həyatımın bir normal hissəsi kimi baxıram bunlara?

Bu yazıda verilən mesaj yemək yeməyək, günün oyaq olduğumuz hər saatını işləyək demək deyil əsla.
Buradakaı mesaj sadəcə budur: Hədəflərinizi, xəyallarınızı reallaşdırmaq üçün İŞLƏMƏYƏ nə qədər istəklisiniz? İCRAAT aşqınız nə dərəcədədir? Evrənin, qalaktikaların gəlib sizi uğurlu etməsini, sehirli xalatın sizi xəyalalrınıza aparmasınımı ümid edir, gözləyirsiniz yoxsa, İşləməyən Dişləməz milli düsturumuza inanıb, daha nə qədər çox işləyə bilərəm sualınamı cavab axtarırsınız?

Hərbirimizin tanıdğı uğurlu insanlar hansılara ki, heyranlıqla baxırıq, və onlar kimi uğurlu olmağı arzuladığımmızı deyirik. Amma, sorğulayırıqmı özümüzü, onlar qədər işləməyi, fədakarlıqlar etməyi, zəhmət çəkməyi də arzulayırıqmı?

Elon Musk sizi, arzularınızı reallaşdırmaq üçün işləmək istəyinizi, bu istəyinizin şiddətini sorğulasaydı, imtahan etsəydi 100 üzərindən neçə alardınız sizcə?

 

Steve Jobs-un bu vərdişi ilə, Daha Kreativ Olacaq + Fiziki Aktivliyinizi Artıracaq + Sevdiklərinizə Daha Çox Vaxt Ayıra Biləcəksiniz.

Steve Jobs-un ən çox bilinən və məşhur vərdişlərindən biri, görüşlərini  yürüyüş halında etməsi idi. O şirkətə işə almağı düşündüyü insanlarla ilk görüş zamanı onları adətən şirkət ətrafında birlikdə yürüyüşə dəvət edirdı.
Facebook-un  CEO-su Mark Zuckerberg şirkətdə hansısa yüksək səviyyəli bir vəzifə üçün müsahibə alacağı namizədlərlə adətən ilk görüşünü, onları kampusda gəzintiyə dəvət etməklə başlayır. Bu namizədləri kampus ətrafında gəzdirir, fərqli bölmələri göstərir və həmçinin onların fikirlərini alır.
Növbəti nümunə isə Bethovendir. Bethoven davamlı qısa bucür yürüyüşlərə çıxmaqla yanaşı, nahar saatlarında Viyenada gəzdiyi də, bilinən vərdişlərindəndir. Yürüyüş zamanı zehnində hərhansı bir fikir yarandığında onu dərhal yazmaq üçün Bethoven özü ilə bir qələm və kağızda götürürmüş.
Bunu ekstrim səviyyədə edən də, var idi, o da Charles Dickens. Ekstrim deyərkən nəzərdə tutduğum onun bu yürüyüşlər zamanı qət etdiyi məsafə idi. Dickens həmçinin sadəcə gündüzləri deyil, gecələri də, bucür uzun yürüyüşlərə çıxırdı. Ekstrim dedim çünki, gündə 30 mayl (mile) yeridyi olurdu.
Bunlar sadəcə bir neçə misaldır və bunun nümunələri çoxdur. Yazının çox uzun olmaması üçün sadəcə bu qədər yazmağa qərar verdim. Maraqlananlar ətraflı məlumat tapa bilərlər.
Bu vərdişi ilə, bilinən insanların ən çox dilə gətirdikləri, bu yürüyüşlər zamanı daha kreativ düşünə bildikləri iddiasıdır.
Bu iddianı Stanford universitetindən Marily Oppezzo və Professor Daniel Schwartz araşdırmağa qərar verdilər. Nəticə çox maraqlı idi. Yəni yürüyüşün kreaitvliyi 60% artırdığını tapdılar.
Həm də, yürüyüşün mütləq açıq havada olması da, şərt deyil. Yəni evdə, ofisdə də, qısa bir yürüyüş bu baxımdan sizə kömək ola bilər. Yəni əsas olan yürüyüşdür, ətraf/mühit deyil.
Oppezzo hətta, bu mövzuda indiyə kimi heç bir elmi araşdırma, eksperiment edilmədiyini də, deyir.
Bu araşdırmanın tapdığı digər maraqlı nəticə isə bu idi ki, hətta qısa bir yürüyüşdən sonra oturduqda belə bu kreativ düşünmədəkə bu oyanış, artım davam edir.

Araşdırma zamanı gəlinən başqa bir nəticə var idi o da, yürüyüşün kreativ düşünməyə yardım etməsinə baxmayaraq, fokuslanmış düşüncə üçün ideal olmadığı idi.

Başlıqda həm kreativlik dedim, həm fiziki aktivlik, həm də sevdiklərimizə daha çox və keyfiyyətli vaxt ayırmaq. Başlıqla yuxarıdakıların nə əlaqəsi deyə bilərsiniz.

Yuxarıdakı bilgilərdən də, məlum olduğu kimi sadəcə gün ərzində yürüyüşlərə çıxmaqla kreativliyimizi artıra bilərik. Amma, bu əlbətdə ki, məqsədli olacaqdır. Yəni, hansısa cavab tapmaq istədiyimiz bir sual, həll etmək istədiyimiz bir problem, öhdəsindən gəlmək istədiyimiz bir çətinlik olacaq və bu məqsədlə edəcəyik bunu.

İkinci olaraqsa, sadəcə fiziki aktivlik niyyəti ilə edə bilərik bunu. Bu da, biraz daha aktiv olmalıyam, amma vaxt atapa bilmirəm deyənlər üçün çox əla bir fürsət + metoddur. İşdə nahar saatlarında, həyətdə vəya yaxınlıqdakı parkda vəya sahildə bunu edə bilərsiniz.

Üçüncü isə, telefon, skype kimi görüşlərimizi planlaşdıra bilərik. Bu xüsusilə də, sevdiklərindən, yaxınlarından uzaqda olan, həmçinin işləri çox olub vaxt tapmaqda çətinlik yaşayanlar üçün çox faydalı olar. Mən hazırda, xaricdə olduğumdan yaxın olan insanlarla sadəcə səsli vəya görüntülü zənglərlə əlaqə saxlaya bilirəm. Və bu zəngləri imkan olduqca artıq həyətdə, parkda, vəya universitetin kampusunda yürüyüş halında etməyə qərar vermişəm. Çünki bu yolla həm daha çox vaxt ayıra biləcəyimi, həm də, yuxarıdakı həm kreativlik həm də, fiziki aktivlik baxımından da, faydalı olacağını düşünrəm bu qərarın.

Və, hansısa şirkətdə işləyirsiniz vəya, öz şirkətiniz varsa o zaman işə almağı planlaşdırdığınız namizədlərlə də, bunu yoxlaya bilərsiniz. Əlbətdə ki, bu bütün namizədlərlə bunu etmək demək deyil bu. Bu halda da, həm fiziki aktivlik tələbatını ödəmiş, həm də, görüş zamanı kreativliyinizi artırmış olacaqsınız.

Elə indi qərar verin, bu metodu ilk nə zaman harada və nə üçün istifadə edəcəksiniz?

Hələ axşam deyilsə elə bugünə planlaşdırın (Əldən Qalan Əlli İl Qalar), artıq gecdirsə sahaba planlaşdırın və də edin.

Uğurlar!…

Brian Tracy və “Təkərlər Üzərində Universitet” metodu/mifi.

100% əmin deyiləm ilk olaraq kim çıxış edibdir bu fikirlə, amma ilk Brian Tracy-dən eşitmişəm, həmçinin bir çox digər dünyaca məşhur mütəxəssislərin də qaynaq olaraq cənab Tracy-ni göstərdiklərini oxumuşam və dinləmişəm dəfələrlə.

Bu, məhsuldarlıq, vaxtın idarə olunması mövzuları ilə əlaqəlidir.

Yəni, Brian deyir ki, hər gün nəqliyyatda kifayət qədər çox vaxt sərf edirik və bu vaxtdan maksimum şəkildə faydalanmalıyıq. Bunu da motivasya edici, öyrədici audiokitabları, cd-ləri dinləməklə edə biləcəyimizi deyir. Çox əla bir məsləhətdir. Doğurdan da, bu vaxt ərzində çox şey öyrənmək olar.

Bəs niyə mif dedim? Çünki, cənab Tracy-nin, həmçinin bu fikri Brian Tracy-dən alıb, dinlləyicilərinə, oxuyucularına təklif edən hərkəsin təkrar-təkrar, həyacanla vurğuladığı bir nüans var ki, heç cürə razılaşa bilmirəm. O da budur ki, biz bunu edəriksə, X vaxt ərzində y sayda kitab oxumuş olacağıq, bu da, ABŞ-da prestijli universitetlərdə PhD (doktorantura) üçün tələb olunan kitab sayına bərabərdir. Demək ki, bu qədər vaxt biz bu audiokitabları dinləsək, CD-lər alıb onlardan öyrənsək, PhD təhsilinə bərabər təhsil almış olacağıq. Bunu etdikdən sonra isə özümüzü PhD səviyyəsində bilikli, intellektual olaraq qəbul edə bilərik artıq. Həm də ABŞ-in ən prestijli PhD proqramlarının məzunları ilə eyni səviyyədə.

Bilmirəm sizin PhD təhsiliniz varmı, yaxud da PhD təhsili alan neçə nəfərlə söhbət etmə və bu proses haqqında bilgi alma imkanınız olubdur. Üstəlik ABŞ-ın cənab Tracy dediyi kimi ən prestijli universitetlərində PhD təhsili alan insanlardan.

Mənim PhD təhsilim yoxdur, amma proseslə tanışam və ABŞ-ın ən prestijli unievrsitetlərində, ən ciddi sahələrdə hazırda PhD təhsili alan və bitirmiş bir çox insanla dostluğum, tanışlığım olubdur və hazırda da var və bu mövzu ətrafında da söhbətimiz olubdur dəfələrlə. Hazırda da imkan olduqca bu insanları dinləyir, bunlardan öyrənirəm.

Həm bu söhbətlərdən, həm öz araşdırmalarımdan təxmini bilirəm nə qədər çətin bir prosesdir PhD təhsili almaq. Bu proqramı bitirmək və məzun olmaq.

İndi gələk Tracy-nin dediyi metoda.

PhD demək ilk öncə bu deməkdir ki, çox dar, spesifik bir problem, sual üzərində işləyəcək və 5-7 il bu suala cavab axtaracaqsınız. Bu suala cavab axtarmaq üçün sadəcə səhər evdən çıxıb, işə, məktəbə gedərkən dinləyəcəyimiz kitablardan öyrənmək hardasa mümkünsüzdür.
Niyə?
Çünki ilk tələb fokusdur. Yəni ,o qədər diqqətlə dinləməsinizi ki, doğurdan da, detalları ilə eşitdiklərinizi anlaya biləsiniz. İkincisi, siz PhD-ikən cavab axtardığınız suala cavab tapmağınıza köməklik edəcək kitablar da avtomobilinizi idarə edə-edə rahatca dinləyib, tam anlayıb, oldu deyəcəyiniz qədər asan kitablar deyil.

Bundan əlavə, burada bir sadə riyazi hesablama var. x vaxt ərzində material dinləsən, bu y sayda kitab edir.

İndi deyək ki, dinlmək də, anlamaq da, mümkündür, o zaman bu kitabı neçə dəfə təkrar-təkrar dinləməlisiniz ki, a) tam anladığınıza qənaət gətirə biləsiniz. b) incə nüansları gözdən qaçırmayasınız c) kitabda qrafiklər, statistik göstəricilər və s. varsa, onları sadəcə dinləməklə zehninizdə həkk edəsiniz. Hələ bu araşdırmalara bir də tənqidi yanaşmaq var, sorğulamaq var, bunlara isə çox toxunmuram hələ.

Sadəcə bu göstərir ki, təkrar ehtimalı mütləq var. Bu isə sizin metroda kitab dinləməklə PhD olma ehtimalınızı, artıq Brain bəyin və onun izləyicilərinin təklif müddətni, vaxt limitini ciddi fərqlə ötüb keçəcəkdir. Yəni gündə 40-60 dəqiqə audio kitab dinləməklə sizin cənab Tracy-nin dediyi kimi PhD səviyyəsində biliyə sahib olmağınız, ixtisaslaşmağınız təxmin edin nə qədər vaxt alacaq sizcə?

Bu mövzunu niyə işlədim, niyə yazdım bu yazını?

Brian Tracy ilə düşmanlığımmı var? Əlbətdə yoxdur. Kitablarının çoxunu oxumuşam, özü ilə şəxsən görüşmüşəm də.

Aşağıdakı səbəblərdən yazmağa qərar verdim bu yazını.

Birincisi, bu çox əla səslənir. Oxumağa, öyrənəmyə, şəxsi inkişafına maraqlı olan gənclər deyirlər ki, əla, artıq bir neçə ilə fərqli sahələrdə PhD ola biləcəyəm. Diplomum olmaya bilər, Stanfordda, Oxfordda oxumaya bilərəm, amma mən bunu bacaracağam. O universitetlərdə PhD təhsili alanlarla eyni səviyyədə olacağam tezliklə (mən də ilk dəfə Tracy-dən bu təklifi eşidəndə belə düşünmüşdüm).

İkincisi bu metoda inananlar davamlı bunu etməyə başlayırlar və özlərini artıq tezliklə məzun olacaq PhD -lər olaraq təsəvvür edirlər. Artıq ABŞ-ın ən nüfuzlu universitetlərindən məzun olmuş PhD-lərdən heç də az bilmədiklərini düşünürlər.

Üçüncüsü bu saxta özgüvən, özünə inam yaradır, içi boş intellektual imic yaradır və bu insanlar irəlilədiklərini düşünərkən çox xoş niyyətləri olmasına baxmayaraq özlərini limitləmiş olurlar.

Sonda isə bunu deyəcəyəm, metod əladır. Yəni, davamlı nəqliyyatda telefonla oynamaqdansa, vaxtı boş keçirməkdənsə, bilik toplamaq əlbətdə çox əla, çox ali bir davranışdır. Amma bununla heç kim, dünyanın ən prestijli PhD proqramına bərabər bilik, bacarıq, mütəxəssisləşmə əldə edəcəyinin boşuna xəyallarını qurmasın, nə də inanmasın buna.

Çünki bu tamamən bir cəfəngiyyat, bir mifdir.

Elə Amerkanların dediyi kimi,

“Sounds Too Good, To Be True.”
Doğru Olmayacaq Qədər Yaxşı Səsələnir.

İradə Gücünü Artırmanın Strategiyaları II

 

Bəli, növbəti yazıda görüşürük.
Xoş gördük. Təbrik edirəm davam etdiyiniz üçün.
Əmin olun buna dəyəcək.
Bu yazıda özümüzü sorğulayacaq və bəzi suallara acavab tapacağıq.
Öyrəndiyimiz və öyrənəcəyimiz bütün alətlər bu sualları soruşub cavablandırmadan çox effektli olmayacaq. Bunun üçün də, bu etap gözardı etmə cəsarətini göstərməyəcəyimiz kritik bir mərhələdir.
Başlayaq…
Bugün edəcəyimiz iş, aşağıdakı suallara cavabımızı. mümkün qədər şəffaflaşdırmaq, netləşdirməq, dəqiqlədirmək və spesifikləşdirməkdir.
Mən bunu etmiş olmağıma baxmayaraq yenədə, hələ də, bu suallar üzərinə təkrar-təkrar düşünürəm. Dəqiqliklə təyin edilmiş hədəfin önəmini, əhəmiyyətini nə qədər anlatsam az olar deyə düşünürəm. Çünki, bunun əksi, uğurszuluğa hazırlaşmaq, münbit şərait yaratmaq, uğursuzluğun həyatımıza gəlişi üçün bütün imkanları səfərbər etmək kimi bir şeydir.
İndi, bir anda həyatımızın bütün sahələrində mükəmməl iradə nümayiş etdirməyə çalışmayacağıq. Sadəcə, əsas sahələri seçəcəyik, hətta bəzən sadəcə əsas bir sahəni.
Yəni bir anda həm sağlam qidalanma, həm həftədə üç dəfə idman zalına gedib idmanla məşğul olma, gündə hazırkından 4-5 dəfə çox dərslərə, imtahanlara hazırlığa vaxt ayırma, ofisdə üç dəfə daha məhsuldar olmaq kimi bir çox hədəfə eyni anda fokuslaşmayacağıq.
Bunların hərbirini eyni anda etmənin mümkün olmadığını demirəm. Çox əla mümkündür. Amma, başlanğıc üçün bunların effektli olmadığını paylaşmaq isdəyirəm. Ancaq, siz bugünə kimi olan həyat tərzinizə görə sizin üçün nəyin çox ola biləcəyinə qərar verib hədəflərinizi də, uyğun olaraq seçəcəksiniz.
Bu sualları özümüzdən soruşacaq və dəqiq cavab verəcəyik.
Daha güclü iradə sahibi olmaq nə deməkdir? Həyatımda hansı dəyişikliklər olacaq mən bunu bacarsam? Daha güclü iradə sahibi mən indikindən nələrlə fərqlənəcək?
Ən əsası isə, iradə gücümü hansı hədəflərim üzərində nümayiş etdirəcəyəm?
Suallar sadəcə bunlar olmaq məcburiyyətində deyil. Siz özünüz də, daha da məqsədinizi spesifikləşdirmək, daha net, şəffaf, aydın şəkildə zehninizdə hədəfinizi görmək üçün sualların sayını çoxalda, fokusunu isə mümkün qədər daralda bilərsiniz.
Əgər sabaha, ya da, növbəti həftəyə tamamən indikindən fərqli bir biz olaraq oyanmağə ümid ediriksə bu olmayacaq. Amma, bu zamanla mütləq bacaracağımız bir hədəfdir.
Gəlin bir həftə, bir ay ərzində edə biləcəklərimizi həddən artıq şişirtməyək, altı ay, bir il, beş il ərzində edə biləcəklərimizi isə kiçiltməyək, önəmsizləşdirməyək.

İndi növbəti yazını oxumadan öncə, yəni mən növbəti yazını hazırlayıb paylaşana qədər oturun və yuxarıdakı sualları cavablandırın.
Amma, sağollaşmadan öncə bir xatırlatma edim:
İradənizi gücləndirə biləcəksiniz bundan 100% əmin ola bilərsiniz.
Amma, təyin edin, hücum planınızı hazırlayın və ilk nəyə hücum edəcəyinizi bir sərkərdə həssaslığı ilə dəqiqləşdirin. Şuarımızı xatırlayın: Uşaq Kimi Həvəslə Deyil, Sərkərdə/CEO kimi Strategiya İlə işləyəcəyik.
İndi sizin bir, mənimdə həmçinin bir öhdəliyim var işləməli və tamamlamalı olduğumuz.
Sizin öhdəliyiniz oturub hədəfi netləşdirmək .
Mənim öhdəliyim isə, istifadə edəcəyimiz alət, metod və strategiyaları hazırlayıb paylaşmaq.
Mən söz verirəm çox effektli, güclü alətlərlə gələcəyəm növbəti görüşümüzə, siz də, söz verin ev tapşırığını etməyə və başlayın.

Gerisayım başladı…