Özgüvəni (DƏRHAL) Gücləndirmənin 3 Əsas Metodu.

1. Düşünməyin.

Çox mənasızdır, düşünməmək insan üçün imkansız bir şeydir, bunu necə edə bilərəm ki, deyə əsəbiləşməyin mənə. Düşünməmək dedikdə, nəzərdə tutduğum şey etməyi planlaşdırdığınız, əldə etməyə, bitirməyə niyyətləndiyiniz iş haqqında olan düşünməməkdir.

Yəni, özgüvənsizliyin və tənbəlliyin ortaq bir səbəbi, düşünməli olduğumuz iş haqqında, düşünməyimiz lazım olan vaxtdan daha çox düsünməkdir. Düşünmənin “finish” xəttinə çatıb başlamaqdansa, yola düşünməklə davam etməkdir.

Boşuna deməyiblər ki,: “Ağıllı düşünənə qədər, dəli çayı vurub keçdi.”

Necəsini biraz daha açıqlayım sizə. Bunun əsas sirri başlamaq və hərəkət etməkdir. Gəlin başqa bir deyimi xatırlayaq : –“Hərəkətdə Bərəkət var” – bunun əhəmiyyətini indi biraz daha yaxşı anlayacagiq. İndi dərhal başlamaq və özgüvəninizi də dərhal artırmaq üçün düşünün. Bu dəqiqə haradasınız və olduğunuz yerdə nə edə bilərsiniz, edəcəyiniz iş sizi mütləq hədəfinizə doğru azca da olsa yaxınlaşdıracaq bir iş olmalıdır. Elə indi düşünün kimisə,nəyisə gözləmədən bu gün nələr edə bilərsiniz. Yazını oxuyub bitirən kimi başlaya biləcəyiniz nə varsa başlayın və sonraya saxlamadan onu dərhal edin.

Bu çox kiçik bir iş də ola bilər,bir zəng, bir mesaj, bir email yazmaq, edəcəklərinin siyahısını yazmaq, və yaxud bir kitab sifariş etmək, otağı səliqəyə salmaq, lazımlı materialları bir fayla toplamaq və s.

İşin nə qədər kiçik görsənməsinin heç bir əhəmiyyəti yoxdur. Əsas odur ki, o işin nəticəsi,tamamlanması sizi az da olsa hədəfinizə doğru yaxınlaşdıracaq. İstiqamətinizi o yönə – vizyonunuza döndərəcək və siz yenidən rayda olacaqsınız.

2. Beyninizdəki Qaynanaya, Çərənçiyə Qulaq Asın, Ancaq İnanmayın.

Bu halları biz hər birimiz günlük həyatda yaşayırıq və təcrübədən keçiririk.Bizim üçün vacib olan olan nəyi etməyə çalışırıqsa, onunla bağlı daxilimizdən bir səs daima neqativ, mənfi nə varsa, ağlımıza gələ biləcək hər mənfi ehtimal nədirsə, onları dayanmadan bir-bir bizə sıralayır, danışır, hətta bəzən hayqırır. Biz əgər bundan xilas olmağa və ya tamamilə səsini kəsməyə çalışsaq, çox böyük və fəlakət gətirici bir səhf etmiş olarıq. Buna reaksiya verməyəcəyik, əksinə dalğalarla oynayan bir sörfçü kimi bu daxili səsləri öz lehimizə istifadə etməyə çalışacağıq. Etməli olduğumuz şey, bu daxilimizdəki çərənçinin hansı hallarda və bizi nə vaxt yolumuzdan döndərməyə çalışdığını təyin etməkdir. O qorxunc səslərin bizə sadaladığı qorxulu ehtimallara yaxşı qulaq asmalıyıq. Bundan sonra isə bu ehtimalların nə dərəcə güclü bir ehtimal olduğunu sorğulamaq və bunlardan başvermə ehtimalı çox olanları nəzərə almalı, baş verəcəyi halda nə etməli olduğumuzu düşünməli və öncədən bir plan hazırlamalıyıq.

Yəni pozitiv düşünməyi deyil, ən mənfi, ən neqativ düşünməyi seçməliyik. Ola biləcək ən fəlakətli senarini düşünüb özümüzü buna görə hazırlamalıyıq.

Növbəti və sonuncu (bir növ yuxarıdakının növbəti mərhələsi olan) etməli olduğumuz isə:

3. Özümüzlə Söhbətin Daha Çox Fərqində Olmaqdır.

Ən əsası bu daxili çərənçi ilə barışıq, sülh halında yaşamaqdır. O, danışanda onu dərhal susdurmağa çalışsaq, daha da yüksəkdən danışacaq və biz nə qədər ona qarşı rəftarımızda sərt olsaq, onun səsi bir o qədər yüksələcək və qorxuducu olacaq.

Ona görə ondan qurtulmağı yox, ona gülməyi, onunla əylənməyi, dediyi ciddi təhlükələri nəzərə alıb hazırlıqlı olmağı və davam etməyi planlaşdırmalıyıq.

Bunu ən yaxşı formada bacarmaq üçün isə edəcəyimiz digər iş, özümüz ilə etdiyimiz söhbətlərə daha çox diqqət etməkdir. Daxilimizdəki özümüzə pıçıldadığımız qorxularımızın, bizi yoldan döndərməyə çalışan nələr varsa, onların daha yaxşı fərqində olmalıyıq.

Bir çox özümüz ilə gizlində etdiyimiz bu söhbətlər, özümüzə təkrarlayıb durduğumuz limitləyici hekayələrdir. Fərqindəliyimiz artırmaqla, bu daxili dialoqumuzu müsbətə doğru dəyişdirə bilərik. Bunu etmək çətin olacaq. Bəzən çox məntiqsiz və absurd səslənəcək, amma yenə də, xatırlamalıyıq ki, biz vərdiş etdiyimizin o tayında bir yerə səyahət edirik, sərhədlərimizin digər tərəfinə keçirik və bunun üçün də bu təlaş, qorxu və qayğıların olması normaldır.

Bizim işimiz isə onlardan dərhal qurtulmaq yox, daima onlardan öyrənmək, onları idarə etmək və bir-bir yox etməkdir.

İndi özgüvəninizi artırmaq və özünüzü daha yaxşı hiss etmək üçün heç bir bəhanəniz qalmadı.

Kimisə gözləməyin, Nəyəsə, başlayın!

Advertisements

Maria Şarapovanın uşaqliqdan gələn çempionluq sirri.

Asan olanı, evə qayıtmağı, “sabah edərəm” seçimini deyil, çətin olanı, gedib,
o gün onu xəyallarına aparacaq nələr idisə, onları etməyi seçir.
Şarapovanın bu xatirəsi hər birimiz üçün çox güclü bir səmimiyyət testidir.
Özümüzdən soruşaq:

İsmayil S. Valiyev

Maria Şarapova yazdığı kitabında   uşaqlığından bir xatirəni paylaşır. Kitabı mən
özüm hələ tam oxumamışam. amma kitabı bitirməyi gözləmədən bu xatirə haqqında
fikirlərimi paylaşmaq istədim. Kitab üçün buraya baxa bilərsiniz.
Bir gün, onlar Soçidə yaşadıqları vaxtlarda atasi 5-yaşlı Mariyanı məşqə aparır.
Avtobus dayanacağına tərəf gedərkən Mariyanın ayağı sürüşür və o, yıxılır. Ayağa
qalxanda görür ki, üst-başı qandır – dırnağı qopub.
Narahat atası Şarapovaya “Tez evə qayıdıb, həkim çağıraq”, deyir. Mariya
razılaşmır və evə qayıtmaq istəmir. Atası, anası ilə buna görə problem olacağını desə
də, balaca Şarapova möhtəşəm bir cavab verir.
Məhz bu cavaba görə mən bu planlaşdırmadığım yazını sizlərlə paylaşmaq
istədim.

Maria Sharapova Childhood 3
Basketbol əfsanəsi Maykl Cordanın çox əla bir sözü var. Deyir ki, “Camaat
arasında alacağımız alqış və mükafat, heç kimin bizi görmədiyi, üzərimizdə
başqalarının gözü, baxışı olmadığı anlarda, yəni tək, özümüz özümüzlə olduğumuz
zaman etdiklərimizdən asılı olacaq”.
Şarapovanın atasına verdiyi cavab həm Jordanın bu sözünü xatırlatdı, həm də
özümdən soruşmağıma səbəb oldu…

View original post 261 more words

Maria Şarapovanın uşaqliqdan gələn çempionluq sirri.

Maria Şarapova yazdığı kitabında   uşaqlığından bir xatirəni paylaşır. Kitabı mən
özüm hələ tam oxumamışam. amma kitabı bitirməyi gözləmədən bu xatirə haqqında
fikirlərimi paylaşmaq istədim. Kitab üçün buraya baxa bilərsiniz.
Bir gün, onlar Soçidə yaşadıqları vaxtlarda atasi 5-yaşlı Mariyanı məşqə aparır.
Avtobus dayanacağına tərəf gedərkən Mariyanın ayağı sürüşür və o, yıxılır. Ayağa
qalxanda görür ki, üst-başı qandır – dırnağı qopub.
Narahat atası Şarapovaya “Tez evə qayıdıb, həkim çağıraq”, deyir. Mariya
razılaşmır və evə qayıtmaq istəmir. Atası, anası ilə buna görə problem olacağını desə
də, balaca Şarapova möhtəşəm bir cavab verir.
Məhz bu cavaba görə mən bu planlaşdırmadığım yazını sizlərlə paylaşmaq
istədim.

Maria Sharapova Childhood 3
Basketbol əfsanəsi Maykl Cordanın çox əla bir sözü var. Deyir ki, “Camaat
arasında alacağımız alqış və mükafat, heç kimin bizi görmədiyi, üzərimizdə
başqalarının gözü, baxışı olmadığı anlarda, yəni tək, özümüz özümüzlə olduğumuz
zaman etdiklərimizdən asılı olacaq”.
Şarapovanın atasına verdiyi cavab həm Jordanın bu sözünü xatırlatdı, həm də
özümdən soruşmağıma səbəb oldu. Çünki danışmaq bir şeydir, işləmək, ehkam
saydığımız standartlar üzrə yaşamaq bambaşqa..
Etdiklərimiz barədə başqalarına danışdıqlarımız təklikdə etdiklərimizdən çox
fərqlənirsə, uğursuzluqlarımızın səbəblərini başqa yerdə axtarmağa ehtiyyac yoxdur.
Sadəcə nəzarət, tələbkarlıq olanda işləyəcəyiksə, alacağımız nəticələr də buna
uyğun olacaq.
Şarapovanın cavabını oxuyub, nə demək istədiyimi daha yaxşı anlayacaqısnız,
uğurun sirrini öyrənmiş olacaqsınız.
Atası təkidlə “Geri qayıdaq, həkim çağıraq” deyəndə, balaca Mariya belə cavab
verir: “Olmaz, ata. Bugün məşqim var. Məşqə getməliyəm. Buraxa bilmərəm”, deyir
və barmağına ilişik qalmış, qanamaqda olan dırnağını qoparıb atır. O gün, o yaşda balaca bir qız olmasına baxmayaraq, hamının haqlı sayacağı, danlamayacağı bir
səbəbi olmasına baxmayaraq, üstəlik, dırnağını qoparıb Mariya məşqə gedir. O günü
itirmir.

Asan olanı, evə qayıtmağı, “sabah edərəm” seçimini deyil, çətin olanı, gedib,
o gün onu xəyallarına aparacaq nələr idisə, onları etməyi seçir.
Şarapovanın bu xatirəsi hər birimiz üçün çox güclü bir səmimiyyət testidir.
Özümüzdən soruşaq:

  • hər gün etməyi planlaşdırdıqlarımızı, etməli olduqlarımızı
    etmək üçün nə qədər qətiyyət göstəririk?
  • Sırf üzərimizə düşən nədirsə, elə o gün edə
    bilmək üçün çətinliklərin öhdəsindən nə dərəcədə gəlirik?
  • Bəhanələrimiz daha çoxdur, yoxsa xəyallarımıza doğru atdığımız addımlar?
  • Kiminsə bizi motivasya etməsini, ya da məcbur etməsini gözləyirik, yoxsa heç kimə, heç nəyə ehtiyac duymadan başlayıb işləyirik?

    Bu səmimiyyət testindən nə qədər çox keçsək, özümüzü bu testə əsasən dəyərlənidrsək, o zaman bəhanələrimizin əməlli-başlı azalacağını, xəyallarımıza qədər məsafənin isə sürətlə qısalacağını görəcəyik.

    Amma, asan deyil, çətindir bu. Önəmli, dəyərli olan həm də, eyni zamanda asan
    olan nə var axı? Heç nə!
    Ona görə də…
    Özümə və sizə bu çətin mübarizədə uğurlar arzulayıram.
    Özünüzdən soruşun, sorğulayın özünüzü daha yaxşı qərarlar verib, çox gecikmədən, tezcə çatın xəyallarınıza…

 

Daniel Qolemandan öyrəndiyim: güclü liderlərin 3 sirri

 

2017-ci ilin sonunda Daniel Qolemanla görüşmək və bir az söhbət etmək imkanım oldu. Qoleman əsasən  duygusal zəka məfhumu və eyni adlı kitabı ilə məşhurdur. Lakin 2017-ci ilin yaz semestrində Harvard-da aldığım dərslərin birində tələb olunan ədəbiyyat siyahısında Qolemanın “Primal Leadership” adlı kitabı da var idi.

Professor bu kitabı, siyahıdakı digər kitabları oxuyub, keçdiyimiz nəzəriyyə və yanaşmalar əsasında müzakirə etmək, tənqid etmək tapşırığını vermişdi. Hər kitab çox maraqlı olması ilə yanaşı, həm də çox öyrədici idi.

Qolemanın kitabı isə deyərdim ki, liderlik mövzusunda bu günə kimi oxuduğum ən yaxşı, ən fərqli kitablardan biridir.

Kitabı çox bəyənmişdim və elə görüşən kimi, ilk tanışlıqdan dərhal sonra bu kitab haqqında danışmağa və suallar verməyə başladım.

İndi isə bir neçə müddətdir düşündüyümü etməyə qərar verdim. Yəni bu çox faydalı olduğunu düşündüyüm yanaşmaları sizinlə qısaca paylaşmaq istədim.

Aşağıda paylaşacaqlarım Qolemanın sadəcə yuxarıda vurğuladığım kitabından deyil. Digər kitablarında da o, bu mövzularda yazıb.

İcazənizlə ilk və ən maraqlı olan mövzudan başlamaq istəyirəm. Yəni bugünkü iş dünyasında ən məşhur sözlərdən biri: Fokus/fokuslanma.

1. Fokus/Fokuslanma

Bu gün focus (köklənmə, fikrini bir nöqtədə cəmləmə) ən çox istifadə olunan sözlərdən biridir. Qoleman öz kitabında bunu daha ətraflı izah edir. Mənim ən çox bəyənidyim və əla öyrəndiyim ən önəmli dərs də Qolemanın etdiyi paylaşım idi.

Qoleman təkrar-təkrar eşitdiyimiz, oxuduğumuz, dinlədiklərimizin əksinə olaraq daha şaxəli bir yanaşma təqdim edir. O, uğurlu bir lider olmaq üçün sadəcə bir hədəfə deyil, üç fərqli hədəfə köklənməyi tövsiyə edir.

  1. DAXİLƏ FOKUSLANMABunun nəticəsində hisslərimizin, duyğularımızın, intuisyamızın, dəyərlərimizin səviyyəsinin daima fərqində olmaq və ya bunların əhəmiyyətini artırmaq mümkün olacaq. Bu, liderin özünü daha səmərəli idarə etməsinə kömək edir. Ən əsası da, krizis anlarında doğru qərarlar vermə ethimalını artırmış olur.
  2. DİGƏRLƏRİNƏ FOKUSLANMAYəni komanda üzvləri, digər işçilərə köklənmək. Bunu da Qoleman idarəetmə sənətində uğurlu ola bilmək üçün vacib sayır: insanları daha yaxşı oxu və anla ki, bu biliyi, bu məlumatı idarəetmədə istifadə edib, inamla irəliləyə biləsən. İkinci sıraya qoyulmuş bu fokuslanmanın məqsədi əsasən münasibətləri idarə etməkdə daha uğurlu ola bilməkdir.
  3. XarİCƏ, ƏTRAFA FOKUSLANMA. Bu, geniş mənada sistemləri və təsir edən qüvvələri daha yaxşı anlamaq, onların imkanlarını bilmək üçün təklif olunur. Bunlar haqqında bilik səviyyəmiz artdıqca daha effektli strategiyalar qurmaq bacarığımız da artır.

2Situational Leadership.  Hər halda Azərbaycan dilində Vəziyyətə Görə Liderlik kimi tərcümə etmək olar. (daha uyğun tərcüməsini bilirsinizsə, təkliflərinizdən son dərəcə məmnun olaram)

Qoleman və əmkdaşları liderliyi 6 hissəyə ayırır. “Bunların hansı daha güclüdür?”, “ən yaxşısı hansıdır?” suallarını soruşmaq təbiidir. Lakin bu sualların cavabı yoxdur, bu suallardan hansısa birini seçib, ancaq ona cavab vermək də səhvdir.

Çünki hər bir halda ən yaxşı yanaşma ya da liderlik növü kimi ancaq birini göstərmək düzgün deyil. Misal üçün, resursların az, son tarixin yaxın, layihənin çox çətin olduğu hallarda ən doğru liderlik növü avtoritar olmalıdırsa, digər hallarda da sırf işə yaradığı və nəticə verdiyi üçün bu növü seçmək və ya buna uyğun bir plan cızmaq çox yanlış bir yanaşmadır. Qolemandan öyrəndiyim ikinci önəmli dərs elə bu idi. Əsas olan hansı liderlik yanaşmasının ən yaxşı olduğu sualına cavab axtarmaq deyil, hansı situasiyada hansı yanaşmanın daha uyğun olduğuna qərar vermək və daha sonra bu yanaşmanı tədbiq etməkdir.

3. Güzgü Neyronlar

Bu yanaşmada Qoleman köhnə “kök və çomaq” metodunun artıq səmərəli olmadığını, işə yaramadığını və demək olar ki, bütün məsuliyyət ağırlığının məhz liderlərin boynuna düşdüyünü iddia edir.

Əgər işçilər əhval-ruhiyyə baxımından çox zəif, neqativdirsə, bunun səbəbi liderdir və bu vəziyyəti dəyişmək rəhbərin məsuliyyətindədir.

Güzgü neyronların nə odluğunu və niyə liderliklə əlaqələndirildiyini daha yaxşı anlamaq üçün onların funksiylarına qısaca izah verək. Güzgü neyronlar ətrafımızdakı insanların davranışını yamsılayan, bir növ avtomatik olaraq işləyən neyronlardır.

Davranışları yamsılamaqla yanaşı onlar bizim eyni hissləri keçirməyimizə səbəb olur.

Misal üçün, ətrafımızdakı insanın davranışlarından çox müsbət, enerjili, xoşbəxt olduğunu anlayırıqsa, bu bizim əhval-ruhiyyəmizdə eyni təsir yaradacaq və biz ona bənzər hisslər, duyğular keçirməyə başlayacağıq.

Güzgü neyronların effekti güclü, digər tərəfdən davranışımızı dəyişmək seçimi bizim öz əlimizdə olduğundan Qoleman liderlərin çətin olanı, yəni lazım olanda, içəridə istədikləri atmosferi, abu-havanı yaratmaq üçün lazım olan davranışlarını dəyişmək, qurmaq gücündən və liderlərin bu gücdən istifadə məsuliyyətindən danışır.

Çünki liderin işçiyə sadəcə bir işarə, bir toxunuşla “əla iş gördüyü” mesajını ötürməsi həmin işçinin hazırki halı, vəziyyəti nədirsə, mütləq daha yaxşısına dəyişməsinə səbəb olacaq və bu səbəbdən də istifadəsi unudulmayacaq, buna etinasız yanaşılmayacaq və bu yanaşma əhəmiyyətli olacaq.

Yəni hansısa mükafat və sair vermək deyil, real bir toxunma, təsdiqləyici, təqdiredici, məmnuniyyət ifadə edən bir işarə, söz, kəlmə ilə işçiyə onun işindən razı olduğunu, icra etdiyi işi təqdir etdiyini demək və ona dəstək olduğunu bu yollarla bildirmək mükafatlardan daha çox həvəsləndirir.

Bu, əhəmiyyətsiz görünən davranışların işçinin şirkətə və liderə sədaqətini, bağlılığını gücləndirəcəyini iddia edən araşdırmalar da var. Bu da təkcə maaşa deyil, digər faktorlara əhəmiyyət verən istedadlı işçiləri komandada saxlamağı daha da asanlaşdıracaq.

 

Brian Tracy-dən öyrəndiyim SuperGüclü 3 Metod II.

3. Planlaşdırılmış Geniş Zaman Dilimləri.
Yuxarıdakı iki metoddan – əgər bu üçüncünü etməsək – çox da faydalana bilməyəcəyik. Çünki, həm pürdiqqət işləmək üçün, həm də bir anda sadəcə bir işlə məşğul olmaq üçün kifayət qədər bu işlərə vaxt ayırmaq lazımdır.
Diqqətimizi dağıdan bir çox faktorlar var və onlar haqqında əvvəlki yazıda danışmışdıq. Biz bu diqqət dağıdan faktorları aradan qaldıra, onlara qarşı mübarizədə qalib gələ bilərik. Lakin vacib, əhəmiyyətli bir çox işlərimiz bizdən sadəcə 10-15- 20 dəqiqə yox, daha çox vaxt tələb edəcək. Çünki üzərində işlədiyimiz bəzi işlərə sadəcə tam köklənə (fokuslana) bilmək və zehnimizin o işə isinməsi üçün üçün elə ən azı 10-15 dəqiqə vaxt lazım olur.

Biz maksimum məhsuldarlıq və işi keyfiyyətli, eyni zamanda tez bir şəkildə bitirə bilmək üçün beynimiz yorulsa, bizə sıxıcı gəlsə belə, 15 dəqiqə sonra fasilə almağı deyil, davam etməyi hədəfləməliyik. Qətiyyət göstərib o işlə o qədər bir olmalıyıq ki, bir növ zaman və məkan məfhumundan uzaqlaşaq və özümüzü o işdə itirək. Sultan Fatihin bu deyimindəki, qətiyyət, güc, sevda, və ölümünə adanmışlıqla o işə başlayacaq, o cür toxunacaq, o keyfiyyətdə işləyəcəyik. Bunu dərhal, indi bacarmasaq da, ki bu normaldır, buna yaxınlaşmaq hədəfimiz olacaqdır daima. 

fatih
Bir neçə saniyəliyinə dayanın və oxumağa davam etmədən düşünün!          Ən son nə vaxt, hansı vacib iş, tapşırıq, probleminiz üzərində fasilə vermədən, aralıqsız, başqa heç bir şeylə məşğul olmadan, tam köklənmiş (fokuslanmış) halda, pürdiqqət işlədiniz?

Bu sualı ətrafımdakı insanlardan soruşmaq bir növ mənim hobbim olub. Şişirtmədən deyə bilərəm ki, rahatlıqla gün və ya tarix göstərərək bu suala cavab verən çox az insan var.
Çünki diqqət iqtisadiyyatı dövründə yaşayırıq və hər kəs laptopumuz, telefonumuz vasitəsiylə diqqətimiz üzərində saysız-hesabsız oyunlar oynayır. Sırf diqqətimizi onlara, onların məhsuluna, xidmətlərinə yönəldə bilmək üçün. Bütün bunlar bizdə hazırda vərdişlər formalaşdırıb və formalaşdırmağa da davam edir.
O vərdişlər ki, artıq bizim üçün 10 dəqiqə telefonumuzu yoxlamadan keçirtmək dəhşətli bir müşkül halına gəlib.
Gəlin indi birlikdə bir addım geriyə gedək və bütöv rəsmə baxaq.

1. Bir tərəfdə o böyük xəyalınız var. Çatmaq, əldə etmək, reallaşdırmaq istəyirsiniz.
2. Xəyalını qurduğunuz bu zəfəri yaşamaq üçün də etməli olduğunuz işlər var. Hansı ki, sizdən saatlarla oturub bütün gücünüzlə, qüvvətinizlə işləməyinizi tələb edir. Digər tərəfdə isə, telefonunuz var, sosial media hesablarınız var və ən əsası, hər yoxladığınızda tapacağınız yeniliklər. Hansı ki, beynimizin ən çox sevdiyi şeydir bunlar. Faydalıdır demirəm, sadəcə sevdiyi.
3. Və nəhayət ən xoş xəbər: sizin edə biləcəkləriniz var. Yəni, gündə ən azı bir "geniş zaman dilimi" ayırıb, bu ayırdığınız vaxt ərzində ən vacib işinizdən başqa heç nəyə diqqətinizi sərf etməmək  qərarını vermək və bunu etmək.
Əlbəttə daha yaxşı olar ki, bir dəfə yox, daha çox olsun. Ancaq heç yoxdansa bir dəfə belə olsa, olması çox böyük uğurdur. Əsas odu ki, az da olsa, davamlı olsun, bir vərdiş, həyat tərzi halına gəlsin.

Atalarımız nə deyib?  “Dama-dama göl olar.”

Uğurlar!

Brian Tracy-dən öyrəndiyim SuperGüclü 3 Metod I

Çox xoşuma gələn bir deyim var:

“Bütün biznes bacarıqları öyrənilə biləcək bacarıqlardır.”

Aşağıda sizinlə paylaşacağım Brain Tracy-dən öyrəndiyim üç metod da, istəyən hər kəs tərəfindən mənimsənilə biləcək üç möhtəşəm bacarıqlardır.Xüsusilə də, məhsuldarlıq, icraat və önəmli layihələri tez bir zamanda bitirmə baxımından.

1. Bir anda sadəcə bir işlə məşğul olmaq.

Saysız hesabsız araşdırmalar təkrar-təkrar bir anda bir neçə işlə məşğul olmağın, beynimizin işləmə sürətini, performanısını nə dərəcədə mənfi təsir etdiyini sübut edibdir. Hətta, bu cür işləmənin, bir anda bir neçə işlə məşğul olmağın IQ səviyyəmizi də düşürdüyünü (10-15 bal) iddia edən araşdırmalar var.

Beynimiz ən mükəmməl işini bir anda bir neçə işlə məşğul olarkən deyil, sadəcə tək bir iş üzərində məşğulkən görə bilir. Sadəcə bu halda bir növ özünü, sözün əsl mənasında nələr edə biləcəyini göstərir.

Özünü məşğul, işi çox kimi göstərmək istəyən insanlar adətən bunu sevirlər və çox iş gördüklərini iddia edirlər. Bu insanlar bəzən bu yolla özlərinə və digərlərinə, çox önəmli bir insanlarmış imici vermək istəyirlər. Ən acınacaqlı olansa buna özlərinin də inanmasıdır.

Qarşımıza qoyduğumuz hədəflərimizi reallaşdırmaq üçün verəcəyimiz ən vacib qərarlardan biri məşğul deyil, məhsuldar olmaqda maraqlı olma qərarıdır. Performansımızı dəyərləndirirkən əsas ölçü meyarımız gün ərzində neçə saat işlədiyimiz, nə qədər iş gördüyümüz, bitirdiyimiz deyil, neçə önəmli işi başlayıb bitirdiyimiz olacaqdır.

Əhəmiyyətli olan gün ərzində neçə vacib, keyfiyyətli iş bitirdiyimizdir, sayca çox olan önəmsiz işlər deyil. Heç bir önəmi yoxdur, bu gün yemək yeməyə, çay içməyə vaxt tapa bilməyəcək qədər məşğul olmuş olmağınızın, əgər axırda baxdığınız zaman bitirmiş olduğunuz işlər ən vacib hədəflərinizə doğru sizi yaxınlaşdırmayıbdırsa.

Bir gün ərzində 15-20 çox da vacib olmyan işlər bitirməkdənsə, bizi ən nəhəng hədəflərimizə doğru aparacaq 2-3 işi bitirmək daha böyük uğurdur.

Hər birimizin razılaşacağı bir həqiqət var, o da budur ki, üzərində işlədiyimiz işin nəticəsini böyük ölçüdə o işə nə dərəcədə intensiv, qırılmayan diqqət yetirdiyimizdir.
Diqqətimizi də bölən, parçalayan və bizə bu zərəri verərkən bizə özümüzü vacib və yaxşı hiss etdirən bir anda bir neçə işlə məşğul olmaqdır.

Yəni elektron poçt yazarkən, telefonda gələn zəngə də cavab verməyə çalışmaq, eyni zamanda gələn mesaja da gözucu baxmaq, daha sonra aldığın hansısa elektron poçt yoxlamaq, hər 10-15 dəqiqədə bir mesajları, sosial media hesablarını yoxlamaq. Qısacası, fasiləsiz olaraq bir işdən digər başqa birinə keçmək performansımızı iflic etməyin, vacib işləri heç cürə bitirə bilməməyin ən təminatlı yoludur.

Biz bunları edərkən bu işlərin hər birində diqqətimizin bir parçası, hissəsi qalır, növbəti başladığımız heç bir işlə pürdiqqət məşğul ola bilmirik və nəticə də buna paralel, uyğun olur.
2. Təcililik Hissi.

İkinci metod isə təcililik hissidir. Daima daha sürətli olmağa, yüksək tempdə işləməyə özünü alışdırmaq, başladığımız işləri bitirməyin olmazsa-olmazlarındandır. Sürətli olduğumuz zaman (səbəbini, elmi açıqlamasını, izahını bilmirəm, amma) beynimiz də daha yaxşı işləyir. Beynimizin performansı ən pik həddə olur. Bunun hərhalda iki səbəbi var.

Birincisi budur ki, biz özümüzü necə hiss ediriksə, davranışlarımız, seçim və qərarlarımız ona uyğun olur. Bunun əksi də doğrudur. Bu qayda beynini, emosional, psixoloji vəziyyətini “hack”-lamaq və daha fərqli hiss etmək istəyənlər üçün də əla bir metoddur. Necə ki, özümüzü necə hiss etdiyimiz hərəkətlərimizi istiqamətləndirirsə, hərkətlərimiz də təcrübə etdiyimiz, yaşadığımız hisslərin necəliyini təyin edirlər.

Mövzumuzla əlaqəli olduğu üçün özünüz bu paylaşacağımı yoxlaya bilərsiniz. Misal üçün, əgər etməli olduğunuz, etməyə qərar verdiyiniz işi, o işi etmə vaxtı gəldiyi zaman özünüzü yorğun, tənbəl, halsız hiss edirsinizsə, o zaman sadəcə bir az daha sürətli hərəkət edin. Bu daha dinamik hərəkət halında o işlə məşğul olmağa davam edin və görəcəksiniz ki, doğurdan da dərhal fərq hiss olunur.

İkinci önəmli səbəbi də jest və mimiklərimizin, bədən dilimizin, hətta aktiv olan üz əzələlərimizin belə əhval-ruhiyyəmiz üzərində ciddi təsiri var və bu da dərhal özümüzü necə hiss etdiyimizi dəyişdirir. Bu mövzuda Harvard Business School-un professsoru araşdırmasına (https://www.ted.com/talks/amy_cuddy_your_body_language_shapes_who_you_are?language=tr) da baxa bilərsiniz, daha ətraflı öyrənmək isdəyirsinizsə. İki halda özünüzü təsəvvür edin, bezgin, yorğun, yavaş-yavaş hərəkət etdiyiniz hallarda bədən diliniz nə siqnal verir? Üz əzələlərinizdən hansılar daha aktiv olur? Mimiklərinizlə, jestlərəinizlə hansı hissləri yaratmış olursunuz, ətrafa hansı mesajı vermiş olursunuz? Cavabı bildiniz…

Bunun üçün də icazə verməməliyik ki, bəlli bir andakı bədənimizdən, zehnimizdən aldığımız siqnallar bizə nə edib-etməyəcəyimizə dair diktə etsin, bizi istiqamətləndirsin.

Bunlarla yanaşı iki vacib nüansı da mütləq paylaşmaq isdəyirəm. Biri düşünmə ilə hərəkət, gözləmək ilə başlamaq arasındakı incə xəttdir.

Bilirsiniz ki, yetərli qədər düşünmədən başladığımız, tələsdiyimiz işlər nəticəsində məyusedici nəticələr alırıq. Ancaq hərəkət etmə nöqtəsinə gəldiyimizdə icraata başlamayıb, yenə də düşünməyə davam etmək də bizim icraat, işləri başlama və bitirmə bacarığımızı bir növ iflic edir.

Bu tələyə düşməmək üçün, nə qədər düşünüb, nə vaxt hərəkətə keçmək lazımdır sualının dəqiq konkret bir cavabı yoxdur və məhz bunun üçün də çox çətindir. Hərhalda bu təcrübə yolu ilə öyrənilə və ya biraz daha yaxşı səviyyəyə gəlinə biləcək bir bacarıqdır. Bunu siz özünüz öyrənməlisiniz. Ancaq düşünürəm ki, sadəcə oturub düşünməkdənsə, hərəkət keçmək, hətta uğursuz olmaq daha yaxşdır. Çünki, a) nə isə etmiş olursan və bu bizim icraat baxımından özümüzə inamağımıza yaxşı təsir edir, b) uğursuz olsan belə, çox əla məlumat toplamış olursan ki, istifadə etdiyin təqdirdə növbəti dəfə daha yaxşı qərarvermə üçün çox faydası olacaqdır.

Bir reallıq: əgər yetərli qədər istirahət etmiriksə, beynimizi və bədənimizi gərgin iş tempindən fasiləyə çıxarmır, dinləndirmir, onların qeydinə qalmırıqsa, o zaman bu yuxarıdakı metodlar bəlli bir yerdən sonra işə yaramayacaq. Bunun üçün də, özümüzdən tələblərimiz çox yüksək olması ilə yanaşı, özümüzün çox əla qeydinə qalmağı da unutmamalıyıq ki, yarı yolda qalmayaq.

Indi isə yuxarıdakı iki metodu ən əla şəkildə edə bilməyimizi təmin edəcək, bunlardan maksimum faydalanmağımıza ən çox kömək edəcək olan faktoru, yəni üçüncü metodu öyrənək.

Davamı növbəti yazıda…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

400 İldir Həll Edilə Bilməyən Teoremin Cavabını Tapan Oxfordlu Professor Uğurun Sirrini Açıqlayır. II

Bir dəqiqə, bəlkədə bütün bunların hamısı ilə razısınız, amma, sadəcə sizin bir probleminiz var:

  1. doğuşdan fərqlisiniz siz,
  2. qavrama, anlama, 
  3. konsantrasya olma probleminiz var,
  4. hətta məktəb illərində də, digər uşaqlardan daha zəif idiniz? Sizə o zaman professordan bir xəbərim var. 

Riyazıyyat adətən ən çox qorxulan, ən çətin sahə  olaraq qəbul edilibdir, həm də, bütün dünyada. VƏ bu sahədə uğurlu olan insanların doğuşdan, buna uyğun dünyaya gəldikləriini, beyinlərinin fərqli işlədiyini düşünən, buna inanan milyonlarca insan var. 

Gəin görək professor bu mövzuda nə deyir və bundan sonra dərsimizi alaq və yolumuza fərqli bir baxışla davam edək. 

“Insanlarda riyaziyyat elmi haqqında çox məşhur bir önyarqı, inanc var. İnsanların doğuşdan, dünyaya gəliklərində riyaziyyat sahəsində uğurlu olacaq və ya, uğursuz olacaq şəkildə doğulduqlarına inanırlar. Yəni insan ya, yaxşı riyaziyyatçı olaraq doğulur, ya da, yox.  Amma, bu doğru deyil. Biz, bütün riyaziyyatçılar üçün,  bu sahə çətindir. Biz digərlərindən fərqli olaraq, qarşımızdakı riyaziyyat məsələlərini, teoremlərini, problemlərini həll edərkən daha az mübarizə aparırırq deyə bir şey yoxdur. Sadəcə olaraq biz bu mübarizəni idarə edə bilirik. Biz bilirik və hazırıq bu mübarizələrlə daha geniş miqyasda məşğul olmağa. Biz lazımlı qətiyyəti özümüzdə bu keçmiş illər ərzində çətinliklə formalaşdırmışıq.”

Daha çox uzatmayacağam, yəqin ki, professorun bu son dedikləri, bir çox sualımıza əla cavab verir. 

Bunu deyən kimdir, bəli hazırdakı  sahəsinin ƏN lərindən biri olan bir professor, yəni hansısa sıradan bir insan deyil buna görə də, hərhalda dedikləri üzərində düşünməyə dəyər hərhalda. Mütləq qəbul edin, razılaşın demirəm sadəcə düşünün. 

Nəyi düşünməliyik?

Etmək istədiyimiz, reallaşdırmaq istədiyimiz nədir, nələrdir və bunları “niyə hələ də, edə bilməmişəm?” sualı üzərinə düşünməyə. Yəni, bu suala verəcəyimiz cavablar arasında yuxarıdakı vurğuladığım səbəblər vəya onlara bənzər nələr deyiriksə o zaman ikinci dəfə sorğulayaq özümüzü.

 Sahəsində bir insanın yüksələ biləcəyi ən yüksək zirvəyə çıxmış bir insan həm də, ən çətin sahələrdən biri olan bu sahədəki uğurunu qeyri-adı, doğuşdan verilmiş bacarıqlara, istedadlara deyil də, birbaşa zəhmətə, əməyə, disiplinə bağlayır bununla əlaqələndirir.

Sən indi, sadəcə qonşudakı hansısa dayının, xalanın, ya da, hansısa qohumun bu sənlik deyil, bacarmazsan, ya da, özünün mən bucür çətin işlərin öhdəsindən gələ bilmərəm və bənzər səthi bəhanələrəmi inanacaqsan yoxsa, çətin amma, doğru olan yolumu seçəcəksən?

Bu yazıda əsas mesaj o deyilki, bütün sahələrdə eyni səviyyədə uğur qazanmağımız, mümkündür. Əksinə, əgər çox isdəyiriksə, və cəhd etmişik alınmayıbsa, bu o demək deyilki, bu iş bizlik deyil, biz bu iş üçün doğulmamışıq və.s  Ya yanlış metodlar, strategiyalar izləmişik, ya da, hələ yetəri qədər əmək sərf etməmişik.

Gələcəyimizi həsr edəcəyimiz sahəni seçmək həddən ziyadə önəmlidir, bundan da, önəmli olan kənardakı bizə məsləhət verən insanların və özümüzün limitləyici tövsiyyələrinə qarşı güclü zehni immun sistemimizi bəsləyib saxlamaq, daha da gücləndirməkdir.

Ümid edirəm ki, bu yazıdakı yazılanları hər xatırladığınızda zehninizdəki mükəmməl sizin yetişdiyi o qalanın müdafiəsini daha da, möhkəmləndirmiş olacaqsınız.

Hələlik…

400 İldir Həll Edilə Bilməyən Teoremin Cavabını Tapan Oxfordlu Professor Uğurun Sirrini Açıqlayır.

Başlamazdan əvvəl bunu deyim ki, bu yazını sadəcə oxumayın. Əgər oxuduqlarınız üzərinə düşünəcəyinizə söz vermirsinizsə, o zaman başlamayın oxumağa. 

Bunları nəyə görə deyirəm?

Çünki bu yazıda paylaşacağım məsləhətlər, metodlar, alətlər çox-çox dəyərlidir. 

Bu məsləhətlər təxminən 400 ildir həll edilə bilməyən bir teoremi – Fermatın Sonuncu Teoremi (Fermat’s Last Theorem) – 7 ildə həll edən dünyanın son əsrdəki ən dahi riyaziyyatçısı Andrew Wiles tərəfindən verilmişdir.FigVI

 

Wiles-in bu uğurunun  yaxud, bu səviyyədəuğurlu olmanın sirri nədir sualına verdiyicavab budur: “İlişib Qalmaq”

Prosesi belə izahedir: “Problem haqqındahər şeyi – bu problem üzərində edilmiş bütünişləri, bu probelmi həll etmək üçün tbiqedilmiş bütün metodları, yanaşmaları, yazılmış, deyilmiş, danışlımış hər şeyitoplayırsan, öyrənirsən, zehninəhopdurursan. Problem haqqında uzunmüddət, dərinləməsinə, ətraflıcadüşünürsən. Lakin, bütün bunlar kifayətetmir və İLİŞİB QALIRSAN. Bu olduğunda, durmalısan, dayanmalısan, problemdən fasiləgötürməlisən.  İcazəverməlisən ki, beynin istirahət etsin. Bu arada da şüuraltın əlaqələr qurmağa davam edir və sən sabah, növbəti həftə yenidən başlayırsan.”

Bu yazılanları qısaca izah etməyə çalışsaq, sirr budur ki, əsas olan qətiyyətli olmaq, uzun müddətli fokuslanmış, fikrini məqsədli olaraq çox dar bir problem üzərində cəmləmiş halda problem üzərində işləməkdir

İşlər çətinləşdiyi zaman, azca beynimiz yorulan kimi, mesajlar, facebook, instagram, email, xəbərlər deyə qışqırıb diqqətimizi daha asan, daha maraqlı olanlara yönləndirmək istədiyi zaman, bu təhriklərə, maraqlı, əyləncəli, həyacanlı təkliflərə yox deyib,qətiyyət, səbat, fikrini cəmləmiş halda problem üzərində işləməyə davam etməkdir

Wiles bunlardan əlavə olaraq, başqa birfaktorun da, uğurlu olmaqda böyük əhəmiyyəti olduğunu deyir. O da sonda alınacaq mükafatdır. Bu mükafatın hiss etdirəcəkləri, yaşadacağı hisslər. (Bunu Viktor Vrumun Gözlənti Nəzəriyyəsi (Expectancy Theory) də çox gözəl izah edir. Sonunda mükafat olan bir iş bizim motivasiyamızı ciddi mənada artırır.)

Professorun hər halda təvazökarlığından vurğulamadığı başqa  çox önəmli bir ansı da, vurğulayacağam.

Düşünün, professorunun üzərində işlədiyi problemdə uğursuz olma ehtimalı nə qədər idi?

Təsəvvür edin, 400 il, demək olar kiyarım era necə dahi insanlar, sahənizin özünüzə nümunə kimi götürdüyünüz neçə-neçə ən böyük mütəxəssisləri, ustadları, duayenləridəfələr bu problemi həll etməyə çalışdı,amma uğursuz oldular. Bir daha yazıram DÖRT YÜZ İL.

Siz olsaydınız, yarım era ərzində həlli tapılmayan bir problemi həll etmək üçün, yeddi il sərf etmək bir yana, heç bu yolda ilk addımı atmağa cəsarət edərdinizmi? Başlayardınızmı? Barmağınızı oynadardınızmı bu istiqamətdə?

İndi öz xəyalınız nədirsə, onu düşünün, çoxmu çətin gəlir? Neçə ildir, gündə neçə saat işləmisiniz bu xəyalınızı reallaşdlırmaq üçün?Gündə neçə saat və bu saatların neçə faizini, tam fikrinizi cəmlənmiş, konsantrasya olmuş halda o iş üzərində keçirdiniz?

Bu suallara verəcəyiniz səmimi, dürüst cavablar niyə hələ  istədiyiniz səviyyədə olmadığınızı, niyə istədiyinz sürətdə hədəfinizə doğru irəliləmədiyinizi, problemlərinizin, əksiklərinizin, harada və nələr olduğunu göstərəcək

Bundan sonra bu cavablarınıza baxıb lazımı dəyişiklikləri etsəniz və bu cür davam etsəniz nəhəng xəyallarını reallaşdırmış az saydakı lider, öndər, dahi şəxsiyyətlərdən olacaqsınız, əks halda isə sadəcə xəyallarından DANIŞAN, facebook-da pafoslu postlar paylaşan çox saydakı insanlardan biri olacaqsınız

Seçiminizi edin!

Seçiminizə görə nəticəyə də razı olun!

Deyinmək, döyünmək, gileylənmək heç bir fayda vermir. 

Uşaq deyilik, buna görə də seçimlərimizin məsuliyyətini üzərimizə almalı və gözlədiyimizdən çox daha zəif + az + əksik olan nəticələrimiz gözümüzün içinə baxdığında günahlandırmaq, arxasınca deyinmək üçün heç kimi və heç nəyi axtarmamalı, suçlunu, günahkarı  tapacağımız yerin qarşısında durub baxacağımız güzgü olduğunu xatırlamalıyıq...

Əks halda sadəcə bir nəfəri aldadacağıq. Yəni özümüzü. 

Uğursuz, çox danışan, saysız hesabsız, böyük xəyalları olan siyasətimizi, iqtisadiyyatımızı, millətimizi, məhəlləmizdəki insanları bəyənməyən boşboğazlardan biri olacağıq.

Bir dəqiqə, bəlkə  bütün bunların hamısı ilə razısınız, amma sadəcə sizin bir probleminiz var: doğuşdan fərqlisiniz siz, qavrama, anlama, konsantrasya olma probleminiz var, hətta məktəb illərində də, digər uşaqlardan daha zəif idiniz?

Sizə o zaman professordan çox önәmli bir xəbərim var.  Sizә umid verәcәk, inamınızı artıracaq vә tәdbiq etsәniz hәyatınızı dәyişәcәk.

Davamı növbәti yazıda…

Dünyanı dəyişdirmək və milyarder olmaq istəyən sahibkarlara iki sual.

 

Suallar tarixdə ən uğurlu texnologiya investorlarından biri, Piter Tiildən olacaq.

Piter Tiil həm bakalavr, həm magistr təhsilini Stenford Universitetində almışdır. Facebook-un ilk kənar investorlarındandır, həm də Paypal-ın təsisçilərindən biridir. Uğurları, aldığı mükafatlar haqqında çox yazmaq istəmirəm. İnternetdə bu barədə xeyli məlumat var.

Fərqli, qeyri-ənənəvi fikirləri və yanaşmaları ilə tanınmış Tiilin, mənim də özümdən soruşub hələ cavab tapa bilmədiyim məşhur iki sualını bu yazıda sizinlə paylaşmaq isdəyirəm:

  1. On ilə çatmaq istədiyin hədəfi növbəti altı ayda reallaşdırmağı niyə düşünmürsən?

Bu suala cavab vermək bütün uzun müddətli hədəflərimizə qısa müddətdə çatmaq və ya bunun yolunu tapmaq demək deyil. Sadəcə, bu yolla hədəfə çatmaq üçün bizə doğrudan da on il tələb olunub olunmadığını müəyyən edirik. Biz təyin edirik ki, bu həqiqətən də hədəfdir, yoxsa, bizim özümüzə təkrarladığımız bir xülya.

  1. “Demək olar ki, heç kəsin səninlə razılaşmadığı bir şey (bir həqiqət) de mənə.”

Bu sualın başqa bir versiyası belədir: Hazırda heç kimin başlamadığı, sənin başlayacağın və uğurlu olacağın halda hansısa sahədə inqilabı dəyişikliklər edəcək, sənə milyardalar qazandıracaq hansı biznes var?

Piter, bütün nəhəng şirkətlərin sirləri olduğunu, və yaxud, hansısa sirri taparaq uğur əldə etdiklərini deyir. Özümüzdən soruşsaq, bu sual, zehnimizi müxtəlüf təmayüllərin, bunlarla bağlı şişirdilmiş xəbərlərin, söhbətlərin hipnozundan, tilsimindən təmizləməyə və ya zehnimizi belə təsirlərdən qorumağa kömək edir, bizi orijinal olmağa, təkrarsızlığımıza qayıtmağa, məsələlərə, planlarımıza və ətrafda baş verənlərə oradan baxmağa vadar edir. Piterin təbiri ilə desək, biz, boyük şirkətlər kimi, hansısa bir sirri və ya sirləri açıb, müvafiq sahədə inqilab etmiş, dünyanın nəhəng bizneslərindən birini qurmağa aparan yola qədəm qoymuş oluruq.

Bu iki sualla həm də, Henri Fordun çox az sayda insan edir dediyi o çətin işi etmiş olacağıq yəni məqsədləri şəkildə düşünəcəyik.

“Düşünmək dünyanın ən çətin işlərindən biridir: hər halda buna görədir ki,  çox az sayda adam edir bunu.”

İndi bu iki çətin sualı özünüzə verin və cavablandırın. Bu, asan görünə bilər, amma cəsarət lazımdır ki, bu sualı soruşub, üzərində düşünəsən və cavab tapmağa çalışasan.

Əgər, sadəcə ətrafdakıları təkrarlayaraq hamının məşğul olduğu işlərdən birinə başlayıb, sadəcə pul qazanmaq üçün vaxt sərf etmək (bunun heç bir eybi yoxdur, orijinallığımızı yoxlamağımıza da mane olmamamılıdır),  istəmirsinizsə, çətin olsa da, bu suallara vaxt ayırmalısınız.

Bu gün təsəvvür belə edə bilmədiyiniz yerlərdə olmaq, kiçik yox, çox böyük bir ehtimalla mümkündür…

Bunun üçün özünüzə verdiyiniz bəsit, gərəksiz, neqativ suallardansa, bu çətin suallara vaxt ayırmaq daha ağıllı, daha məntiqlidir…

Uğurlar!

Günümüzün ƏN ƏHƏMİYYƏTLİ biznes bacarığı. (Hamı öyrənə bilər.)

Diqqətimiz indiyə qədər olmamış, ciddi, amansız və aramsız bir savaşın hədəf nöqtəsindədir.
– telefonumuz, laptopumuz, sosial media hesablarimiz, e-məktublarımız.
– internetdə işləyərkən qarşimiza çixan və diqqətimizi cəlb edən məlumatlar.
– fikrimizi tam cəmləyib işimizlə məşğulkən alqoritmlərin monitorun sağindan, solundan altindan, üstündən yəni hər yerdən çixardiği maraqlandiğimiz sahələrlə bağli, kitab, seminar, kurs reklamlari, almaği düşündüyümüz geyim, aksesuar, avtomobil, elektronik hansisa cihazla bağli endirim reklamlari (ad-lər).
Biz bu rahatlıq verməyən okeanın ortasında qarşımıza qoyduğumuz hədəfə çatmaq naminə işləyir, mübarizə aparırıq.
Bu barədə düşünəndə heyrətə gəlməmək mümkün deyil. Çünki, düşündüyümüz anda anlayışımız artır.
Az-az da olsa, bunlara nə qədər vaxt itirdiyimizi anlayiriq. Ən önəmli hədəflərimiz naminə işləməyə vaxt qalmadığını, bunun nəticəsində əldə edə biləcəyimiz, amma əldən verdiyimiz nəaliyyətlər, itirdiyimiz pullar, keçə biləcəyimiz, amma keçmədiyimiz imtahanlar, ala bilmədiyimiz beynəlxalq dərəcəli sertifikatlar, başlayıb bitirə bilmədiyimiz layihələr göz önünə gəlir…
Bunların üzərində düşünən və zehnini yoran hər kəs dəhşətə gəlir. Bunun yaxşı tərəfi anlayışımızın artmasıdır, amma mənfi tərəfi də var. O tərəzinin üstünə qalxmaqdan qorxanların seçim etməsi ilə eynidir:
Qalxmaq ya qalxmamaq?
Çünki qalxdığımız anda, həqiqəti görəcəyik. Bu günə kimi vermiş olduğumuz sözlərin, pozitiv gözləmələrin boşa çıxmış, yarımçıq qalmış olduğunu, özümüzün isə istəmədiyimiz bir vəziyyətdə olduğumuzu anlayacağıq. Bütün bu arzuolunmazları dəyişmək yolunda ilk addım bunlarla üzləşməkdir. Buna cəsarəti çatmayanlar sona qədər boş ümidlərlə yaşayacaqlar. Heç vaxt reallaşmayacaq ümidlərlə yaşamaqdansa, reallıqla üzləşib, nə dərəcədə acı və xoşa gəlməz olmasının fərqi yoxdur, məsuliyyəti cəsarətlə öz üzərinizə götürməyi seçərsinizsə, onda tərəziyə qalxacaqsınız. Tez-tez, müntəzəm olaraq və nə qədər pafoslu danışdığınıza, hansı yeni rejimə başladığınıza, nə qədər dəyilşməyi istədiyinizi danışmağa və s. deyil, real nəticələrə baxacaqsınız.
Menecment dahisi Peter Drucker hədəfi düz ortasından vuraraq açıq-aydın və qısaca deyirdi “Ölçmədiklərinizi inkişaf etdirə bilməzsiniz”.
Biz mütləq “harada” olduğumuzu bilməliyik, hazırkı iş göstəricilərimizi ölçməliyik ki, öz həyatımıza, ən önəmli məsələlərimizə, əsas hədəflərimizə yad olmadığımızı göstərək.
“Bunu necə edə bilərik?” sualına çoxlu cavab tapmaq mümkündür.
Mən bunların ən səmərəlilərindən birini sizinlə paylaşmaq isdəyirəm.
Bu bir növ fövqəladə hal çağırışı olacaq.
Bu gün ölçün! Dəqiq, mükəmməl ölçməyə çalışmayın, gözəyarı dəyərələndirin: diqqətinizin neçə faizini həyatınız üçün ən vacib olan məsələlərə, işlərə sərf edirsiniz?
Növbəti addımda hansı işlərin, vərdişlərin, məşğuliyyətlərin diqqətinizi özünə alüdə etmiş olduğunu, bunlardan doğru bildiklərinizi, yanlışları varsa, onları təyin edin.
Daha bir addımda isə, yanlışları həyatınızdan bir-bir necə çıxaracağınızın hərəkət planını hazırlayın.
Və, bəli, düz təxmin etmisiniz, həyata keçirin bu planı.
Bugünün iş dünyasında uğurlu olmaq isdəyiriksə, ən həyatı bacarıqlardan olan diqqətimizi, foksumuzu qorumalı, gücləndirməliyik.
Son addım, ya da, son qərarımız isə ən önəmlisidir:
Bu, ən həyatı bacarığımız olan diqqətimizi ən önəmli hədəflərimizə yönləndirmə bacarığını davamlı qoruma və gücləndirmə uğrunda mübarizənin
1. birikigünlük və ya həftəlik bir iş olmadığını,
2. getdikcə daha da, çətinləşəcəyini,
3. sonu olmayan bir mübarizə olduğunu
qəbul etmək və bu savaşdan geri çəkilməyəcəyimizə dair özümüzə söz verməkdir.
Məsələ, xeyli sadə, amma çox vacib, təcili hərəkət tələb edən və şərəfli bir mübarizədədir.
Odur ki, özünüz üçün, arzularınız naminə işə başlayın.
Ancaq sabah yox — elə indi, burada!