Asan olanı, evə qayıtmağı, “sabah edərəm” seçimini deyil, çətin olanı, gedib,
o gün onu xəyallarına aparacaq nələr idisə, onları etməyi seçir.
Şarapovanın bu xatirəsi hər birimiz üçün çox güclü bir səmimiyyət testidir.
Özümüzdən soruşaq:

İsmayil S. Valiyev

Maria Şarapova yazdığı kitabında   uşaqlığından bir xatirəni paylaşır. Kitabı mən
özüm hələ tam oxumamışam. amma kitabı bitirməyi gözləmədən bu xatirə haqqında
fikirlərimi paylaşmaq istədim. Kitab üçün buraya baxa bilərsiniz.
Bir gün, onlar Soçidə yaşadıqları vaxtlarda atasi 5-yaşlı Mariyanı məşqə aparır.
Avtobus dayanacağına tərəf gedərkən Mariyanın ayağı sürüşür və o, yıxılır. Ayağa
qalxanda görür ki, üst-başı qandır – dırnağı qopub.
Narahat atası Şarapovaya “Tez evə qayıdıb, həkim çağıraq”, deyir. Mariya
razılaşmır və evə qayıtmaq istəmir. Atası, anası ilə buna görə problem olacağını desə
də, balaca Şarapova möhtəşəm bir cavab verir.
Məhz bu cavaba görə mən bu planlaşdırmadığım yazını sizlərlə paylaşmaq
istədim.

Maria Sharapova Childhood 3
Basketbol əfsanəsi Maykl Cordanın çox əla bir sözü var. Deyir ki, “Camaat
arasında alacağımız alqış və mükafat, heç kimin bizi görmədiyi, üzərimizdə
başqalarının gözü, baxışı olmadığı anlarda, yəni tək, özümüz özümüzlə olduğumuz
zaman etdiklərimizdən asılı olacaq”.
Şarapovanın atasına verdiyi cavab həm Jordanın bu sözünü xatırlatdı, həm də
özümdən soruşmağıma səbəb oldu…

View original post 261 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s